یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی معاصر است و به نوعی توهم (ذهنی، حسی یا تحلیلی) اشاره دارد که میتواند باعث رفتارهای پرخطر، آسیبزا، تهدیدکننده یا تصمیمهای مهلک شود. در واقع توهمی است که فرد یا جامعه را به سمت فاجعه و خطر هدایت میکند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [تَ وَ هْ هُ مِ خَ طَ رْ ن ا ک] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت به عنوان یک ترکیب وصفی ۱۰ حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن روانپزشکی، سیاسی یا اجتماعی از این معادلها استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از واژههای فوق استفاده میشود.
در قرآن
خودِ ترکیب «توهم خطرناک» به صورت یک اصطلاح روانشناختی یا لفظی در قرآن وجود ندارد. با این حال، قرآن کریم برای مفهوم پندار باطل و گمان بیاساس که انسان را به گمراهی و خطر دنیوی و اخروی میاندازد، از واژههایی مانند «ظَنّ» یا «حُسْبان» استفاده کرده است؛ مانند آیه ۶۶ سوره یونس: «إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ» (آنها جز از گمان و توهم پیروی نمیکنند).
جمعبندی و توضیح کامل توهم خطرناک
ترکیب «توهم خطرناک» یک اصطلاح مستقل، علمی یا ثبتشده در لغتنامههای کهن فارسی نیست؛ بلکه یک ترکیب وصفی معاصر است که از دو جزء «توهم» (پندار بیجا و درک نادرست از واقعیت) و «خطرناک» (ویژگی آنچه آسیبرسان و مهلک است) تشکیل شده است. این اصطلاح در متون سیاسی، روانشناختی و اجتماعی برای توصیف باورهای غلطی به کار میرود که عواقب ناگواری دارند.
در ریشهشناسی، واژه توهم از ریشه عربی (و-ه-م) و کلمه خطرناک از ترکیب خطر (عربی) و پسوند «ناک» فارسی ساخته شده است. این مفهوم در ادبیات کلاسیک معمولاً با نمادهایی چون «سراب» تصویر میشود که تشنه را به کام مرگ و نابودی میکشاند.