یعنی چه
این عبارت یک فعل و ساختار دستوری عربی در زمان گذشته (ماضی) به همراه ضمیر مفعولی است که به معنای امتحان کردن و سنجیدن عیار انسانها توسط خداوند در مواجهه با سختیها یا نعمتها به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحة روی باء، سکون روی لام، فتحة روی واو، الف مدی بعد از نون و سکون روی میم پایانی به صورت بَلَوْنَاهُمْ صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و کلبهای، این واژه معمولاً به عنوان یک عبارت قرآنی ۷ حرفی با راهنمای «ما آنان را امتحان کردیم» یا «آیه ۱۷ سوره قلم» پرسیده میشود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی متون شریف قرآنی، از افعال test یا try در زمان گذشته همراه با ضمیر مفعولی them برای انتقال مفهوم این عبارت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر و به عنوان مترادفهای هممعنا، واژههای اختبرناهم و امتحنّاهم دقیقترین معادلهای این فعل به شمار میروند.
به فارسی
برگردان مستقیم و دقیق فارسی این عبارت قرآنی «ما آنان را آزمودیم» یا «ما آنها را امتحان کردیم» است و ریشه اصیل فارسی ندارد.
در قرآن
این کلمه صریحاً در آیه ۱۷ سوره قلم آمده است که به داستان آزمایش مشرکان مکه و مقایسه آنها با صاحبان آن باغ سرسبز یمنی اشاره دارد. همچنین مفهوم کلی آن در سایر آیات به عنوان سنت الهی آزمایش انسانها مطرح شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بلوناهم
واژه «بلوناهم» یک اصطلاح و فعل عربی قرآنی است که به طور مستقیم در زبان فارسی به عنوان یک لغت مستقل کاربرد ندارد، اما به واسطه حضور در متون مذهبی و آیات قرآن کریم (به ویژه آیه ۱۷ سوره قلم) وارد فرهنگ لغات و جداول کلمات متقاطع شده است. این واژه از ریشه ثلاثی مجرد «ب-ل-و» یا «ب-ل-ی» مشتق شده و ساختار صرفی آن دلالت بر متکلم معالغیر (ما) در زمان ماضی دارد که ضمیر مفعولی «هم» (آنان) به آن متصل شده است.
مفهوم این کلمه فراتر از یک ترجمه ساده، به سنت دیرینه و تخلفناپذیر «آزمون الهی» اشاره دارد. در دیدگاه قرآنی، خداوند انسانها را در شرایط مختلف، چه با بخشیدن نعمتهای فراوان و چه با مواجه کردن با سختیها و تنگناها، در بوته آزمایش قرار میدهد تا عیار ایمان، شکرگزاری یا کفر آنها آشکار شود. بنابراین، بلوناهم نمادی از سنجش حقیقت درونی انسانها در مواجهه با تقدیرات الهی است.