یعنی چه
ترگ رومی در اصطلاح و متون کهن به معنای کلاهخود، مغفر یا پوشش فلزی و محکم سر است که جنگاوران در نبردها بر سر میگذاشتند و به دلیل انتساب به روم یا بیزانس، به کیفیت و استحکام بالا شهرت داشته است. این واژه کلمهای کلاسیک و حماسی است.
تلفظ
واژهٔ «تَرگ» با فتح تاء و سکون راء و گاف (یا با کسر راء به صورت تَرِگ) تلفظ میشود و واژهٔ «رومی» به صورت کشیده به آن اضافه میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت به عنوان کلاهخود یا خودِ رومی شناخته میشود و واژهٔ اصلی هفت حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این کلاهخود جنگی تاریخی از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم فارسی این کلمه شامل کلاهخود، خود، مغفر و زره سر است که برای حفاظت از سر در برابر ضربات شمشیر و گرز کاربرد داشته است.
نماد چیست
در ادبیات حماسی ایران بهویژه در شاهنامه فردوسی، ترگ رومی نمادی از تجهیزات کامل جنگی، شکوه سپاه، رزمآوری و آمادگی کامل برای رویارویی با دشمن است.
جمعبندی و توضیح کامل ترگ رومی
ترکیب کهن و حماسی «ترگ رومی» از دو بخش تشکیل شده است؛ «ترگ» واژهای اصیل با ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پهلوی است که به معنای کلاهخود یا پوشش فلزی سر جنگاوران به کار میرفته و «رومی» صفت نسبی اشارهکننده به امپراتوری روم یا بیزانس است. در دوران باستان، ابزارهای جنگی ساخت روم به دلیل استحکام و کیفیت ساخت بالا شهرت فراوانی داشتند، از این رو در ادبیات حماسی ما وجهه ویژهای یافتهاند.
این اصطلاح در شاهنامه فردوسی به عنوان نمادی از سلحشوری و آمادگی کامل برای نبرد یاد شده است؛ چنانکه پهلوانان هنگام تجهیز خود برای جنگ، آن را بر سر مینهادند. در کاربرد جدول و واژهشناسی، این ترکیب دقیقاً هفت حرف داشته و مترادف کلماتی چون مغفر، خود و کلاه جنگی است که مفهوم حفاظت پایداری و اقتدار نظامی را در شعر کهن فارسی القا میکند.