یعنی چه
الظلیمه در لغت به معنای فغان، استغاثه و فریادخواهی در برابر ستم است. این واژه همچنین به حق یا مالِ غصبشدهای اشاره دارد که فرد برای پسگرفتن آن شکایت و دادخواهی میکند.
تلفظ
این واژه در اصلِ عربی با ادغام لام در ظاء به صورت «اَظَّلیمَه» تلفظ میشود و در متون فارسی و مذهبی معمولاً با سکون یا حرکات روان به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «الظلیمه» به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای راهنماهایی چون «دادخواهی»، «فریاد از ستم» یا «تظلمخواهی مذهبی» کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی معیار، واژههای «الظلامة» و «المظلمة» کاربرد رسمیتری دارند و به معنای عینیِ حقِ غصبشده یا شکایت از جورِ ستمگر هستند.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهومِ دادخواهی از عبارت «Adalet arayışı» و برای توصیف ستم یا حالت مظلومیت از واژههای «Haksızlık» و «Mazlumiyet» استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی شامل مفاهیمی چون «فریاد از ستم»، «تظلم»، «حقخواهی» و پناه بردن به عدل برای رفع جور است.
در قرآن
خودِ واژهٔ «الظلیمه» با این رسمالخط و ساختار در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشهٔ سه حرفی آن یعنی (ظ - ل - م) و مشتقات پرشماری از آن مانند «ظلمت»، «ظلمات» و «ظالمین» صدها بار در آیات قرآنی برای نکوهش ستم و گمراهی تکرار شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل الظلیمه
واژهٔ «الظلیمه» ریشه در زبان عربی دارد و از مشتقات مفهوم «ظلم» است. این کلمه در معنای اصیل خود به فریاد استغاثه، تظلمخواهی و طلب کردنِ حق ضایعشده اشاره دارد. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما اصطلاحی کاملاً آشنا در فرهنگ اسلامی و متون مذهبی به شمار میرود.
این عبارت در تاریخ و ادبیات مذهبی (به ویژه در روایات عاشورایی) کارکرد نمادین برجستهای یافته است؛ به طوری که عبارتِ «الظلیمه الظلیمه» به عنوان نمادِ جهانی و ابدیِ فریادِ مظلومیت مطلق در برابر ستمکاران شناخته میشود. در لغتنامههای فارسی نیز این کلمه مترادف با فغان، دادخواهی و استغاثه معنا شده است.