یعنی چه
واژه مُصَدِّقین در زبان فارسی و عربی به معنای کسانی است که چیزی یا کسی را راستگو میشمارند، به حقانیت آن اذعان دارند و آن را تأیید میکنند. همچنین در متون دینی و قرآنی، این کلمه (به ویژه با ادغام و تشدید ص و د به صورت المُصَّدِّقین) به معنای صدقهدهندگان و انفاقکنندگان در راه خدا نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُصَدِّقین (با ضمه م، فتح ص و تشدید و کسره د) در حالت جمع مذکر سالم است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، برای این واژه ۶ حرفی میتوان از معادلهایی چون تصدیقکنندگان یا باورکنندگان استفاده کرد.
به انگلیسی
بسته به متن و معنای مورد نظر، در انگلیسی معادلهای متفاوتی برای این واژه وجود دارد.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ به عنوان اسم فاعل از باب تفعیل در حالت جمع استفاده میشود.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم با دو خوانش و کاربرد آمده است؛ در آیه ۳۵ سوره احزاب («...وَالْمُصَدِّقِینَ وَالْمُصَدِّقَاتِ...») به معنای مردان و زنانی است که حقانیت خدا و پیامبر را تصدیق میکنند. در آیه ۱۸ سوره حدید («إِنَّ الْمُصَّدِّقِینَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ...») به قرینه بخش بعدی آیه، به معنای انفاقکنندگان و صدقهدهندگان در راه خداست.
نماد چیست
واژه مصدقین در فرهنگ اسلامی و اخلاقی، نماد افرادی است که در برابر حق تسلیم هستند، از تکذیب و لجاجت دوری میجویند و با بخشش مال خود، صداقت ایمانشان را به مرحله عمل میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل مصدقین
واژه مُصَدِّقین یک اصطلاح اصیل دینی و اخلاقی با ریشه عربی (ص د ق) است که در زبان فارسی کاربرد گستردهای در متون معارفی و ادبی دارد. این کلمه دو وجهه معنایی بسیار مهم دارد؛ از یک سو به کسانی اشاره میکند که با قلب و زبان خود حقیقت را تأیید کرده و به آن باور دارند، و از سوی دیگر به عنوان شکل ادغامشده متصدقین، توصیفگر کسانی است که با بخشش مال و انفاق در راه خدا، گامی عملی در مسیر ایمان برمیدارند.
بزرگترین ابهام درباره این کلمه، خلط معنایی میان تصدیق کردن (راست شمردن) و صدقه دادن است؛ در حالی که ساختار صرفی آیه و اعراب کلمه مشخص میکند که واژه در کدام جایگاه معنایی قرار دارد. متضاد اصلی این کلمه در متون قرآنی «مکذبین» به معنای دروغشمارندگان و انکارکنندگان حقیقت است.