یعنی چه
نافع بن ازرق نام یک شخصیت واقعی تاریخی در صدر اسلام است. او بنیانگذار و رهبر فرقه «ازارقه» بود که سرسختترین، خشنترین و تندروترین شاخه از جریان خوارج به شمار میرفتند و اعتقادات تکفیری شدیدی داشتند.
تلفظ
این نام خاص تاریخی در زبان فارسی به صورت «نافع اِبنِ اَزرَق» و در زبان عربی به صورت «نافعُ بنُ الأزرق» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه «نافع ابن ازرق» دقیقاً ۱۱ حرف دارد و به عنوان پاسخ پرسشهایی نظیر «رهبر خوارج ازارقه» یا «بنیانگذار فرقه ازارقه» شناخته میشود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و متون تاریخ اسلام، نام این شخص به صورت Nafi ibn al-Azraq یا Nafi' bin al-Azraq مکتوب میگردد.
به فارسی
از آنجا که این عبارت یک اسم خاص (علم) برای یک فرد است، ترجمه فارسی ندارد؛ اما واژه «نافع» در فارسی به معنای سودرسان و مفید، و «ازرق» به معنای آبیرنگ یا کبود است.
در قرآن
شخص نافع بن ازرق در قرآن نیامده است، اما ریشه کلمات نام او (نفع و زرق) در آیات وجود دارند. همچنین در علوم قرآنی، کتاب «مسائل نافع بن الأزرق» شامل پرسشهای لغوی او از عبدالله بن عباس درباره واژگان غریب قرآن بسیار مشهور است.
جمعبندی و توضیح کامل نافع ابن ازرق
نافع بن ازرق یکی از چهرههای برجسته و در عین حال افراطی تاریخ صدر اسلام در قرن اول هجری است. او با پایهگذاری فرقه «ازارقه»، خشنترین و سختگیرانهترین شاخه از خوارج را هدایت میکرد که معتقد به تکفیر سایر مسلمانان و حلال شمردن خون آنان بودند. وی سرانجام در سال ۶۵ هجری قمری در جریان یک نبرد نظامی کشته شد و در تاریخ اسلام به نمادی از قشریگری و تندروی مذهبی تبدیل گشت.
علاوه بر نقش سیاسی و نظامی، نام او در تاریخ علوم قرآنی و ادبیات عرب نیز به چشم میخورد. مجموعه پرسشهای لغوی و ادبی او از عبدالله بن عباس که به «مسائل نافع بن الأزرق» معروف است، یکی از قدیمیترین منابع برای فهم واژگان غریب و دشوار قرآن کریم با استناد به شعر جاهلی عرب به شمار میرود.