یعنی چه
واژهٔ واسع به معنی چیزی است که تنگ نیست و ظرفیت، گستره یا پهنای زیادی دارد. این کلمه در مفاهیم انتزاعی به معنای فراگیر و جامع، در توصیف انسان به معنای گشادهنظر و بردبار، و در اصطلاح الهیات و علوم قرآنی به عنوان یکی از نامهای خداوند، به احاطهٔ بینهایتِ علم، قدرت، رحمت و روزی الهی اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت [وَ / سِ / ع] (wāsiʕ) تلفظ میشود و یک صفت فاعلی مشتق از زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ «واسع» با تعداد ۴ حرف به عنوان پاسخ کلماتی نظیر فراخ، پهناور، جادار، گشاد و یا گشایشدهنده کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم واسع در زبان انگلیسی، بسته به متن میتوان از واژگان معادل گستردگی فیزیکی یا مفهومی استفاده کرد.
به عربی
این کلمه خود ریشهٔ عربی دارد (از مادهٔ و س ع) و در زبان مبدأ نیز به همین صورت با معنای گستردگی و فراخی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی مانند پهناور، فراخ، جادار، فراگیر و گشادهدامن هستند که بر اساس سیاق متن جایگزین آن میشوند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، عرفانی و زبان اخلاقی، واسع نماد بیمرزی، فراگیری و رحمت بیپایان است. این واژه تجلی گشادهدلی، سعهٔ صدر و ظرفیت بالای انسانی و در مرتبهٔ بالاتر، نمادِ احاطهٔ علمی و بخشش بیکران پروردگار بر جهان هستی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل واسع
واژهٔ «واسع» یک وامواژهٔ عربی از ریشهٔ «و س ع» است که به طور گسترده در زبان و ادبیات فارسی به کار میرود. معنای اولیه و مادی آن دلالت بر پهناوری، فراخی، گشاد بودن و جادار بودن دارد که نقطهٔ مقابل مفهوم «ضیق» یا تنگی است. این کلمه در کاربردهای معنوی و انتزاعی به ویژگیهایی چون جامعیت، گشادهرویی و ظرفیت بالای انسانی اشاره میکند.
علاوه بر کاربرد عمومی، واسع از اسماء حسنی و نامهای مقدس خداوند در قرآن کریم است که معمولاً همراه با صفاتی چون «علیم» یا «المغفرة» ذکر میشود. در این جایگاه، واژه نشاندهندهٔ احاطهٔ علمی مطلق، روزیرسانی بیکران و رحمت بیانتهای الهی است که هیچ مرز و محدودیتی برای آن متصور نیست.
در مجموع، این واژه چه در ادبیات کلاسیک و چه در متون دینی، حامل پیام گستردگی، سخاوت و گشایش است و ابعاد فیزیکی و معنوی متعددی را در ساختار زبان پوشش میدهد.