یعنی چه
بیارزش صفتی در زبان فارسی است و به هر چیزی اطلاق میشود که فاقد ارزش، بها، یا اهمیت باشد. این واژه برای توصیف اشیاء کماهمیت، دورریختنی، یا مفاهیم بیاعتبار، پوچ و کممقدار به کار میرود. ساختار آن از پیشوند نفی «بی» و اسم «ارزش» تشکیل شده که از مصدر ارزیدن ریشه گرفته است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت صوتی و آوایی [بی / اَ / رْ / زِ شْ] (bi-arzeš) است که در آن صامتها و مصوتها به طور پیوسته ادا میشوند.
در جدول
در حل جدولهای کلمات متقاطع، واژه «بی ارزش» دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است. همچنین کلمات مترادفی مانند بخس، ناچیز یا بیبها نیز بسته به تعداد حروف خواسته شده میتوانند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بیارزش و بیبها بیشتر از واژگان Worthless و Valueless استفاده میشود. واژه Insignificant نیز برای موارد کماهمیت و ناچیز کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «عدیم القیمة» دقیقترین معادل برای بیارزش است. واژه «تافه» برای امور ناچیز و کماهمیت و واژه «بخس» برای بهای اندک و ناچیز (مانند آنچه در داستان قرآنی حضرت یوسف آمده) استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی، واژه Değersiz به طور مستقیم به معنای بیارزش و فاقد ارزش مادی یا معنوی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بی ارزش
واژه «بیارزش» یک صفت کاملاً فارسی و اصیل است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» و اسم «ارزش» (برآمده از مصدر ارزیدن) ساخته شده است. این کلمه به هر چیزی که فاقد اعتبار، قیمت، اهمیت یا کارایی باشد اشاره دارد. در فرهنگ و ادبیات فارسی، بیارزشی هم در جنبههای مادی مانند کالاهای کمبها و دورریختنی و هم در جنبههای معنوی مانند مفاهیم پوچ و فانی به کار میرود.
اگرچه خود این واژه ترکیبی فارسی است و در متن قرآن کریم عیناً وجود ندارد، اما مصادیق مفهومی آن به وضوح دیده میشود؛ از جمله واژه «بَخْس» در سوره یوسف که به معنای بهای ناچیز و اندک است، یا اصطلاح «متاع الغرور» که برای توصیف ماهیت فانی، زودگذر و بیاعتبار دنیا نسبت به آخرت استفاده شده است.
این کلمه در زبانهای دیگر معادلهای دقیقی دارد؛ در انگلیسی با واژگانی چون Worthless، در عربی با اصطلاحاتی نظیر عدیم القیمه و در ترکی با لغت Değersiz شناخته میشود و در بازیها و سرگرمیهای کلمات متقاطع، به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی کاربرد فراوان دارد.