یعنی چه
اباطیل جمع مکسر واژه «باطل» است و به امور، سخنان، یا باورهای کاملاً بیاساس، نادرست و تباهشدهای گفته میشود که هیچ ریشه در حقیقت و واقعیت ندارند؛ مانند شایعات یا ترهات بیارزش.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَباطل» [بَ فتحه، ط کسر، ی ساکن] یا همان اَواطیل است که در زبان فارسی با حروف مصوت بلند به صورت اَباطیل (abātīl) خوانده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از واژههای فوق برای رساندن مفهوم اباطیل استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مکسر باطل بر وزن مفاعیل است.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان رایج مترادف آن در زبان فارسی شامل یاوهها، اراجیف، خزعبلات، لاطائلات و بیهودهها است.
در قرآن
خودِ کلمه «اباطیل» به صورت جمع در قرآن نیامده است، اما مفرد آن یعنی «باطل» و دیگر مشتقات ریشه (ب-ط-ل) بارها در تقابل با «حق» به معنی امر ناحق و نابودشدنی به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون دینی، اباطیل نماد جلوههای فانی دنیا، توهمات ذهنی انسان و هر آن چیزی است که انسان را از حقیقت مطلق و خداوند دور میکند.
جمعبندی و توضیح کامل واژه اباطیل
واژه «اباطیل» که جمع مکسر کلمه «باطل» از ریشه عربی (ب-ط-ل) است، در زبان و ادبیات فارسی به معنای مجموعهای از سخنان، ادعاها یا باورهای کاملاً بیاساس، دروغین و خرافاتی به کار میرود. این کلمه با واژگانی چون اراجیف، ترهات و مزخرفات همنشین است و همواره نکوهشِ پوچی و بیارزشی یک ادعا را افاده میکند.
در نگاه فرهنگی و دینی، اباطیل دقیقاً نقطه مقابل «حق و حقیقت» قرار دارد. اگرچه شکل جمع آن در قرآن نیامده، اما مفهوم مفرد آن به عنوان نمادی از امور ناپایدار، فانی و گمراهکننده که انسان را از مسیر راستی منحرف میکنند، همواره مورد توجه ادیبان و عارفان بوده است.