یعنی چه
سراسیمه بودن به معنای داشتن حالتی از پریشانی، آشفتگی ذهنی، ترس ناگهانی و دستپاچگی است که معمولاً با رفتارها و حرکات شتابزده و بدون تمرکز همراه میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [سَ / را / سی / مِ / بو / دَن] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت یا مترادفهای آن به عنوان پاسخ آشفتگی و هراس با توجه به تعداد حروف خواسته میشوند.
به انگلیسی
برای انتقال این حس در زبان انگلیسی از واژگانی استفاده میشود که شدت اضطراب و از دست رفتن کنترل رفتاری را نشان میدهند.
به فارسی
واژههای جایگزین و هممعنی فارسی آن شامل آسیمهسر، آشفته، سرگردان، پریشان، دستپاچه، مضطرب و دلواپس است. متضادهای مفهومی آن نیز آرام، خونسرد و باوقار هستند.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و روانشناسی نماد مستقل اسطورهای ندارد، بلکه به عنوان نماد و مظهر آشفتگی درونی، طوفان ذهنی، ترس شدید و بحرانهای ناگهانی روحی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سراسیمه بودن
عبارت «سراسیمه بودن» حالتی روانی و رفتاری را توصیف میکند که در آن فرد بر اثر ترس، وحشت ناگهانی یا اضطراب شدید، تمرکز ذهنی خود را از دست داده و دچار دستپاچگی و شتابزدگی میشود. این واژه اصیل فارسی از ترکیب دو بخش «سر» و «آسیمه» (به معنی حیران و آشفته) ساخته شده و دقیقاً گویای وضعیتی است که در آن افکار شخص آشفته و پریشان شده است.
در متون ادبی و لغتنامههای معتبر مانند دهخدا و معین، این حالت با واژگانی چون آسیمهسر، هراسان و دلواپس هممعنی دانسته شده است. اگرچه این کلمه ریشه قرآنی ندارد، اما در ترجمههای فارسی قرآن کریم برای توصیف حالات هراس و شتابِ ناشی از ترس (مانند حالت واژه مهطع) به کار میرود و در جدول کلمات نیز به عنوان یکی از پاسخهای معادل آشفتگی شناخته میشود.