یعنی چه
واژه «میلوله» (مَیلولَة) مصدری از ریشه عربی «میل» است و به حالت یا عمل مایل شدن، داشتن تمایل یا گرایش به سوی کسی یا چیزی، و همچنین انحراف و خمیدگی اشاره دارد. این واژه در زبان فارسی معیار امروز به عنوان یک لغت مستقل و رایج کاربرد زنده ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَیلولَة (مَید + لو + لَت) است که در اصل با تاء تأنیث عربی خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه ۶ حرفی «میلوله» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «تمایل»، «گرایش»، «میلان» یا «خمیدگی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیمی چون تمایل ذهنی یا انحراف و مایل شدن فیزیکی را به مخاطب منتقل میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی که معنای این واژه را میرسانند شامل تمایل، گرایش، مایل شدن، خمیدگی و انحراف هستند.
نماد چیست
این واژه جنبه نمادین، عرفانی، مذهبی یا اصطلاحی خاصی در فرهنگ و ادبیات فارسی ندارد و صرفاً یک واژه لغوی به معنی تمایل است.
جمعبندی و توضیح کامل میلوله
واژه «میلوله» در زبان فارسی معیار و لغتنامههای معاصر و اصیل فارسی (مانند دهخدا و معین) به عنوان یک واژه مستقل و بومی ایرانی ثبت نشده است. آنچه در مستندات واژگانی یافت میشود، واژه عربی «مَیلولَة» است که به عنوان مصدر کاربرد دارد. این کلمه از ریشه «م ی ل» مشتق شده و به معنای گرایش، تمایل، مایل شدن و خمیدگی به یک سمت است.
با توجه به ساختار و ریشه آن، این لغت در زبان فارسی امروز به صورت زنده یا در گفتار روزمره استفاده نمیشود و بیشتر ممکن است در متون کهن عربی یا به عنوان یک واژه تخصصی و انتزاعی مکتوب دیده شود. همچنین همخانوادههای این کلمه مانند «تمایل» و «مایل» کاربرد بسیار وسیعی در زبان فارسی دارند.
در بازیهای کلماتی و جدول کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی معمولاً با راهنماهایی مثل «گرایش» یا «خمیدگی» مطرح میشود. به دلیل نبود ریشه اصیل فارسی، بخشهای همخانواده و متضاد آن بر اساس همان ریشه عربی تمایل و اعتدال تحلیل میشوند.