یعنی چه
واژه المعثور اسم مفعول از ریشه عربی «عثر» است. این کلمه به هر چیزی که پس از جستجو یا به صورت ناگهانی پیدا و کشف شود اشاره دارد. در زبان عربی معاصر، ترکیب «المعثور علیه» برای اشیاء و اقلام پیدا شده به کار میرود. معنای دوم و فرعی این ریشه نیز به لغزیدن و زمین خوردن اشاره دارد، لذا کلمه میتواند به معنای لغزیده یا کسی که دچار خطا شده نیز باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ميم، سكون عين، فتح ثاء و ضم واو به صورت «اَلمَعثور» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول خود کلمه «المعثور» با ۷ حرف است. از دیگر پاسخهای هممعنا میتوان به «یافته شده» یا «پیدا شده» اشاره کرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفهوم کشف و یافتن، شامل کلمات فوق میباشند.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، کلمات هممعنی نزدیک به آن در عربی شامل الموجود و المکتشف هستند.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به زبان فارسی شامل کلماتی چون «یافته»، «پیدا شده» و «کشف شده» است.
نماد چیست
این واژه در متون ادبی و اخلاقی به عنوان نمادی برای آشکار شدن رازها، کشف حقیقت پنهان و پیدا شدن چیزهایی که از دیدرس دور بودهاند، به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل المعثور
واژه «المعثور» یک اسم مفعول عربی از ریشه «ع ث ر» است که به طور کلی به معنای «یافتهشده»، «کشفشده» یا چیزی که پس از پنهان بودن آشکار گردیده، به کار میرود. این کلمه به عنوان یک مدخل مستقل بسیار کمیاب است و در زبان عربی بیشتر به صورت ترکیب «المعثور علیه» (اقلام و اشیاء پیدا شده) استفاده میشود. ریشه این واژه در اصل دو شاخه معنایی دارد؛ یکی به معنی لغزیدن پا و زمین خوردن، و دیگری به معنی آگاهی یافتن ناگهانی و دست یافتن به یک چیز.
باید توجه داشت که این واژه نباید با کلمات مشابهی مثل «المأثور» (به معنی نقل شده و روایت شده) یا «المنثور» (به معنی پراکنده) اشتباه گرفته شود. گرچه خود واژه المعثور به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما افعالی از همین ریشه مانند «عُثِرَ» در سوره مائده و «أَعْثَرْنَا» در سوره کهف به کار رفتهاند که دقیقاً مفهوم اطلاع یافتن، کشف کردن و آشکار شدن یک امر پنهان را میرسانند.