یعنی چه
نوناووت نام وسیعترین و در عین حال کمجمعیتترین واحد سیاسی و قلمرو در شمال کشور کانادا است که در سال ۱۹۹۹ میلادی رسماً تشکیل شد. این کلمه در زبان بومیِ «اینوکتیتوت» (زبان مردم بومی اینوئیت یا همان اسکیموها) به معنای «وطن» یا «سرزمین ما» است. پایتخت این قلمروِ نیمهخودگردان، شهر ساحلی ایکالویت است.
تلفظ
این واژه به صورت «نوُناووُت» تلفظ میشود که با آوانگاری انگلیسی به شکل Nunavut نگاشته شده و تکیه یا استرس واژه بر روی بخش اول آن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی نظیر «بزرگترین قلمرو کانادا»، «جدیدترین سرزمین قطبی کانادا» یا «واژهای بومی به معنی سرزمین ما در کانادا»، کلمهٔ ۷ حرفی «نوناووت» مد نظر است.
به انگلیسی
نام این قلمرو در زبانهای رسمی کانادا (انگلیسی و فرانسوی) به همین صورتِ Nunavut نوشته و شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی برای نگارش نام این منطقه بیشتر از واژهٔ «نونافوت» یا «إقليم نوناووت» استفاده میکنند.
نماد چیست
مهمترین نماد فرهنگی و رسمی نوناووت، سنگچینهای سنتی بومیان قطب شمال به نام «اینکشوک» (Inuksuk) است که به شکل انسان ساخته میشده و برای جهتیابی در قطب کاربرد داشته است. این نماد همراه با چراغ سنگی اینوئیت (qulliq) روی پرچم و نشان رسمی این قلمرو نقوش یافته است.
معنی انگلیسی/خارجی
از آنجا که نوناووت یک واژه کاملاً بیگانه و نامی جغرافیایی است، ریشه اصلی آن به زبان بومیان قطب شمال (Inuktitut) بازمیگردد. این واژه از ترکیب nuna (به معنی زمین) و -vut (به معنی مال ما) ساخته شده که در مجموع معنی «سرزمین ما» (Our Land) را بازگو میکند.
جمعبندی و توضیح کامل نوناووت
قلمرو نوناووت وسیعترین، جدیدترین و در عین حال کمجمعیتترین قلمرو در کشور کانادا است که در سال ۱۹۹۹ میلادی از سرزمینهای شمال غربی این کشور جدا شد و استقلال داخلی نسبی پیدا کرد. بخش زیادی از پهنه این قلمرو در مدار قطب شمال قرار دارد و به همین خاطر آبوهوایی بسیار سرد و طبیعتی کاملاً قطبی دارد. پایتخت آن نیز شهر ساحلی ایکالویت نام دارد.
واژه نوناووت یک نام بومی و اصیل متعلق به فرهنگ اینوئیت (اسکیموها) است که در زبان محلیِ اینوکتیتوت دقیقاً به معنای «سرزمین ما» تعبیر میشود. ساکنان اصلی این منطقه بومیانی هستند که هزاران سال است با شرایط سخت آبوهوایی شمال فائق آمدهاند و سبک زندگی منحصربهفردی دارند.
در فرهنگ عمومی و رسمی نوناووت، نمادهای قطبی و بومی جایگاه ویژهای دارند. بارزترینِ این نمادها سازههای سنگچینی به نام «اینکشوک» هستند که توسط بومیان برای نشانهگذاری راهها و شکارگاهها در میان برفها ساخته میشد و امروزه تصویر آن به عنوان نماد راهنمایی و دوستی، بر روی پرچم رسمی این قلمرو نقش بسته است.