یعنی چه
این واژه ترکیبی و کنایی در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار نظامی گنجوی) به معنای فردی عافیتطلب، تنبل، حیلهگر و فریبکار است که به جای شجاعت و سختی کشیدن، به مکر و ظاهرپرستی روی میآورد. همچنین در معنای تحتاللفظی به غذایی که با چربی دنبه آماده و غنی شده باشد نیز اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [donbe-parvarde] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «دنبه پرورده» دقیقاً ۱۰ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «تنپرور»، «عافیتطلب» یا «روباهصفت» استفاده میشود.
به انگلیسی
با توجه به کنایی بودن اصطلاح، معادل انگلیسی آن بر اساس مفهوم تنپروری یا حیلهگری انتخاب میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم کنایی آن از واژگان مربوط به رفاهطلبی یا مکر استفاده میگردد.
به ترکی
معادلهای ترکی بر اساس هر دو جنبه کنایی (تنبلی و مکر) و معنای حقیقی (غذا با روغن دنبه) تنظیم شدهاند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد «روباهصفتی» و مکر در مقابل شجاعت و خطرپذیری شیر است. همچنین در فرهنگ عامه و غذایی، نمادی از غذای بسیار چرب، سنگین و مقوی (و گاهی بیش از حد چرب) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دنبه پرورده
واژه ترکیبی «دنبه پرورده» برخلاف ظاهر اولیه آن که ممکن است ذهن را تنها به سمت یک اصطلاح آشپزی یا غذای چرب سوق دهد، یک اصطلاح کنایی ارزشمند در ادبیات کلاسیک فارسی است. شاعران بزرگی مانند نظامی گنجوی از این تعبیر برای به تصویر کشیدن افراد عافیتطلب و حیلهگر استفاده کردهاند و آن را در برابر صفات پهلوانی و شجاعت قرار دادهاند.
از نظر ساختاری، این کلمه از دو بخش «دنبه» (چربی انتهای بدن گوسفند) و «پرورده» (آماده شده یا پرورشیافته) تشکیل شده است. در معنای تحتاللفظی به هر چیزی که با چربی دنبه غنی و پخته شده باشد اشاره دارد، اما در کاربرد کنایی و جدول، نشاندهنده فردی تنپرور و مکار است که از سختیهای زندگی میگریزد.