یعنی چه
در اصل این واژه در زبان عربی به معنی وسیلهای است که با آن سر را میپیچند (اسم ابزار از ریشه عجر). در ادبیات فارسی و عربی کلاسیک، به هر نوع پوشش سر زنان که گیسوان را برگیرد معجر گفته میشود. گاهی در زبان عربی به نوعی عمامه یا دستار که مردان دور سر میپیچند نیز اطلاق شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت مِعْجَر (کسره روی میم و سکون روی عین) تلفظ میشود. جمع آن در زبان عربی «معاجر» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند روسری، چارقد، سرانداز و خمار به عنوان هممعنی و پاسخ معجر شناخته میشوند. خود واژه معجر نیز ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
نزدیکترین و دقیقترین معادل برای معجر در زبان انگلیسی کلمه Headscarf به معنای روسری است. از واژه Veil نیز برای اشاره به جنبه پوشش و حجاب آن استفاده میشود.
به عربی
خود کلمه مِعْجَر یک واژه فصیح عربی است. با این حال در کاربردهای هممعنی امروزی و سنتی، واژههایی مانند خِمار و مِقنَعة نزدیکترین جایگزینها برای آن هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی رایجترین معادل برای معجر و پوشش سر زنان Başörtüsü است. در ادبیات و گویشهای قدیمیتر کلماتی مثل لچک نیز به کار رفتهاند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این واژه وامگرفته در زبان فارسی شامل روسری، چارقد، سرانداز، نصیف و روپاک است که همگی به نوعی جامه یا پارچه مخصوص پوشاندن موی سر زنان اشاره دارند.
در قرآن
عین واژه «معجر» در متن قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، از نظر معنایی با واژه «خُمُر» (جمع خِمار) که در آیه ۳۱ سوره مبارکه نور («وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ») برای وجوب پوشش سر و سینه زنان آمده، کاملاً همراستا و مترادف است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، معجر نماد عفت، حیا و وقار اجتماعی زنان است. همچنین این واژه در ادبیات عاشورایی و مذهبی نمادی از عزت نفس و مظلومیت اهل بیت به شمار میرود. در شعر کلاسیک نیز گاه به صورت استعاری برای پوششهای طبیعی استفاده شده است؛ مانند «معجر ماه» برای ابر یا تاریکی شب.
جمعبندی و توضیح کامل معجر
واژه «معجر» یک وامواژه عربی است که از ریشه «عجر» به معنی پیچیدن گرفته شده و در زبان و ادبیات فارسی جایگاه ویژهای یافته است. این کلمه در اصل به معنای هر نوع پارچه، روسری، چارقد یا مقنعهای است که زنان برای پوشاندن سر، موها و گردن خود استفاده میکنند. اگرچه در زبان عربی گاهی به معنای دستار و عمامه مردان نیز به کار رفته، اما در زبان فارسی منحصراً به پوشش سر زنان اطلاق میشود.
این کلمه اگرچه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما کاملاً هممعنی با واژه قرآنی «خمار» است که در آیات حجاب به آن اشاره شده است. در فرهنگ معاصر و شعر مذهبی، معجر فراتر از یک پوشش ساده، به نمادی صریح از پاکدامنی، حیا، وقار و استقامت فرهنگی تبدیل شده است.
در ادبیات کهن فارسی، شاعران بزرگی همچون رودکی و خاقانی از این واژه به زیبایی بهره بردهاند و گاه آن را به صورت استعاره برای پدیدههای طبیعی مانند پنهان شدن ماه در پشت ابر (معجر ماه) به کار گرفتهاند. امروزه در زبان فارسی کلماتی مانند روسری و چارقد دقیقترین جایگزینهای کاربردی آن هستند.