یعنی چه
باران نمدین (که در اصل همان بارانیِ نمدین است) به پوشش، قبا یا بالاپوش ضخیمی گفته میشود که از نمد یا پشم فشرده ساخته میشد. این لباس را مسافران، چوپانان و راهپویان در روزهای بارانی و سرد زمستان بر تن میکردند تا از نفوذ آب و سرما به بدن جلوگیری کند. این واژه در متون کهن بیشتر به عنوان ترجمه و معادلِ واژهٔ عربی «لُبّادَة» به کار رفته است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «باران» (bārān) و صفت «نمدین» (namadin) تشکیل شده است که با کسرهٔ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت خودِ «باران نمدین» با ۱۰ حرف است. همچنین اگر به عنوان راهنمای اصطلاحات کهن بیاید، طراحان جدول ممکن است واژههایی چون لباده، کبنک یا فرجی را مد نظر داشته باشند.
به انگلیسی
از آنجا که این واژه دلالت بر یک پوشش سنتی ضدباران از جنس نمد دارد، نزدیکترین معادلهای انگلیسی آن واژگانی هستند که به بارانی یا بالاپوش نمدی اشاره میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی برای اشاره به این مفهوم از ترکیبها و واژههای متعددی نظیر بارانی نمدی، نمدقبا، فرجی، لباده و کبنک (بالاپوش نمدی مخصوص چوپانان) استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، سترگ و عامیانهٔ فارسی، پوششهای نمدین و ساده مانند باران نمدین یا قبا و لبادهٔ پشمین، نمادی از زهد، درویشی، بیاعتنایی به تجملات دنیا و همچنین مظهر مقاومت و حفاظت در برابر بلاها و سختیهای دوران به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل باران نمدین
عبارت «باران نمدین» که در اصل ساختار معکوس یا دگرگونشدهای از «بارانیِ نمدین» است، در لغتنامههای کهن مستقیماً به عنوان یک پدیدهٔ جوی یا نوعی بارش ثبت نشده است. این ترکیب وصفی در واقع به عنوان برگردان و ترجمهٔ تحتاللفظی واژهٔ عربی «لُبّادَة» در متون قدیمی به کار رفته است که اشاره به پوشش و بالاپوش ضخیم، بلند و پشمینی دارد که مسافران و چوپانان در روزهای بارانی برای محافظت از خود استفاده میکردند.
بنابراین اگر این واژه را به عنوان نوعی بارندگی جستجو میکنید، باید دانست که چنین اصطلاحی در هواشناسی سنتی یا ادبیات رسمی کاربرد ندارد و جایگاه معنایی آن پدیدهٔ جوی نیست. معنای دقیق و مستند آن صرفاً همان جامه، قبا و بارانیِ ساختهشده از نمد است که در جدولها نیز با واژههایی مثل لباده و کبنک همپوشانی دارد و نمادی از زندگی ساده و زاهدانه است.