یعنی چه
«شاکلته» (که صورت نوشتاری و مضاف واژهٔ شاکله است) به بافت فکری، روحی، شخصیت و عادتهای پایدار انسان اشاره دارد؛ در واقع همان شالوده و ساختار درونی است که به رفتارهای فرد جهت میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت شاکِلَتِه (یا در حالت اصلی شاکِلَه) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۶ حرفی) خود «شاکلته» یا معادلهای ۵ حرفی آن مانند «شاکله» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای فوق برای رساندن مفهوم ساختار درونی یا شخصیت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون سرشت، منش، طبع، شالوده، چارچوب روحی و ویژگیهای ذاتی است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم در آیه ۸۴ سوره اسراء به کار رفته است؛ به این معنی که «بگو هر کس بر پایه ساختار روحی، اخلاقی و نیت درونی خود عمل میکند».
نماد چیست
این کلمه نماد مادی یا حیوانی خاصی ندارد، اما در نشانهشناسیِ مفاهیم، نماد چارچوب ثابت فکری، اصالت روحی و نیتهای شکلدهنده به رفتار انسان است.
جمعبندی و توضیح کامل شاکلته
واژه «شاکلته» در واقع همان کلمه «شاکله» عربی است که در حالت مضاف (شاکلتهِ) در فرهنگ لغت و متون قرآنی وارد زبان فارسی شده است. این واژه از ریشه «شکل» به معنی بستن و مهار کردن میآید و اصطلاحاً به روحیات، اخلاق و صفات پایداری گفته میشود که انسان را مهار و به رفتار او جهت میدهند.
در تفاسیر و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید، این کلمه به معنای سرشت، طبع، ساختار روحی، شخصیت و مذهب رفتاری معنا شده است. این واژه نشان میدهد که اعمال انسان تصادفی نیستند، بلکه ریشه در شالوده و بافت درونی او دارند.