یعنی چه
این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک ترکیب توصیفی به معنای «روی قلعه» یا «بر فراز دژ» به کار میرود. همچنین از نظر جغرافیایی، نام دهی از دهستان مرکزی در بخش مریوان شهرستان سنندج (کردستان) است.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب دو بخش «بَر» (با فتح باء و سکون راء) و «قَلْعَه» (با فتح قاف، سکون لام و فتح عین) شکل گرفته است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به نام روستایی در مریوان یا ترکیب مکانی به معنی بالای دژ با ۶ حرف اشاره کند، پاسخ «برقلعه» است.
به انگلیسی
برای اشاره به نام جغرافیایی این مکان از صورت فینگلیش استفاده میشود و برای ترجمه تحتاللفظی آن عبارات مربوط به قلعه و دژ به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به موقعیت مکانی ترکیب، از کلماتی چون قلعه و حصن همراه با حروف اضافه فوق و علی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای خالص فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «بالای دژ»، «فراز بارو» و «روی کلات» است که به موقعیت مرتفع یک سازه نظامی یا مسکونی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل برقلعه
واژه «برقلعه» یک لغت مستقل و مصطلح در فرهنگهای لغت کلاسیک فارسی به شمار نمیرود، بلکه یک ترکیب نحوی و توصیفی متشکل از حرف اضافه فارسی «بر» (به معنی روی و بالا) و واژه وامگرفته از عربی «قلعه» است که مفهوم قرارگیری بر فراز یک دژ یا حصار را میرساند.
علاوه بر این کاربرد ترکیبی، برقلعه یک اسم خاص جغرافیایی (اعلام) است که طبق مستندات ثبتشده در فرهنگهای جغرافیایی ایران و لغتنامه دهخدا، به عنوان نام یکی از دهات بخش مریوان در شهرستان سنندج شناخته میشود.
این کلمه دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با اتکا به موقعیت جغرافیایی آن در کردستان یا معنای ترکیبیاش مورد پرسش قرار میگیرد.