یعنی چه
واژه عشاقی به معنی منسوب به عاشقان، شورانگیز و عاشقانه است. در اصطلاح عرفانی به احوال و سلوک سالکان شیفته اشاره دارد و در هنر نیز جایگاه ویژهای دارد.
تلفظ
این واژه با ضمه عین و تشدید شین بهصورت عُشّاقی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً در پاسخ به راهنماهای 'منسوب به دلدادگان' یا 'گوشهای در موسیقی' میآید.
به انگلیسی
برای مفاهیم عمومی و ادبی از واژههای Amorous یا Amatory و برای اصطلاح تخصصی موسیقی سنتی از نگارش فینگلیش آن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی معیار برای این واژه شامل کلماتی چون عاشقانه، شیدایانه و منسوب به دلدادگان است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و تصوف، این واژه نمادی از فناء فیالله، دلبستگی شدید و سلوک شیفتگان است. در موسیقی نیز گوشه عشاق نماد حزنِ همراه با اوج گرفتن احساسات و شور دلتنگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عشاقی
واژه «عشاقی» صفت نسبی ساخته شده از کلمه «عشاق» (جمع مکسر عاشق) به همراه «یای نسبت» است. این کلمه در زبان فارسی کاربردهای چندگانهای دارد؛ در وهله اول به معنای هر چیز منسوب به عاشقان و دلدادگان و با بار معنایی شورانگیز و عاشقانه به کار میرود. در ادبیات عرفانی نیز به طریقت و احوال سالکانی اشاره دارد که مسیر حق را با سوز و گداز عشق طی میکنند.
علاوه بر جنبه ادبی، عشاقی (یا عشاق) نام یکی از گوشههای بسیار مهم و معروف در موسیقی ردیف دستگاهی ایران است که در آواز دشتی، بیات اصفهان و دستگاه همایون اجرا میشود و در قدیم نیز یکی از دوازده مقام اصلی موسیقی بوده است. همچنین در جغرافیا، نام برخی مناطق در ایران و کشورهای همسایه است.