یعنی چه
خور دبی به شاخابه یا آبراههای طبیعی شبیه مصب گفته میشود که از خلیج فارس به داخل خشکی کشیده شده و شهر دبی را به دو بخش اصلی «بر دبی» و «دیره» تقسیم میکند. واژه «خور» در جغرافیا به معنای خلیج کوچک یا محل نفوذ دریا به خشکی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت در فارسی به صورت «خُوَرِ دُبَی» (Khowr-e Dobey) است، اما در زبان عربی به صورت «خَوْر دُبَیّ» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ مستقیم این عبارت در جدول کلمات متقاطع دقیقاً خود «خور دبی» با ۶ حرف است. در برخی موارد ممکن است طراحان جدول از معادلهایی مانند نهر دبی یا شاخابه استفاده کنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این منطقه به صورت خاص Dubai Creek گفته میشود. به طور کلی، واژههای creek، estuary یا inlet معادلهای عمومی برای پدیده جغرافیایی خور یا آبراهه هستند.
به عربی
در زبان عربی نیز از همین نام استفاده میشود و به آن «خُوْر دُبَيّ» (Khawr Dubayy) میگویند.
به فارسی
واژه «خور» ریشه در زبانهای کهن هندواروپایی و فارسی باستان (فارسی میانه/پهلوی) دارد. در زبان فارسی، معادلهای این ترکیب شامل شاخابه، آبراهه ساحلی، خلیج کوچک و کانال طبیعی دبی است.
نماد چیست
این آبراهه نماد اصالت، شکلگیری اولیه اقتصاد دریایی و تجارت سنتی در امارات است. خور دبی به عنوان قلب تاریخی شهر شناخته میشود و نقطه آغازی است که دبی را از یک دهکده صیادی کوچک به یک کلانشهر مدرن تبدیل کرد.
جمعبندی و توضیح کامل خور دبی
خور دبی تنها یک پدیده جغرافیایی ساده نیست، بلکه شریان حیاتی و قلب تپنده تاریخی این شهر به شمار میرود. این زبانه طبیعی آب که از خلیج فارس به داخل خشکی نفوذ کرده، از گذشتههای دور بستری امن برای شکلگیری اقتصاد محلی، تجارت دریایی و صید مروارید بوده است.
امروزه نیز این آبراهه با تقسیم شهر به دو بخش سنتی و قدیمی، نقش مهمی در پیوند تاریخ و مدرنیته ایفا میکند. عبور و مرور لنجهای چوبی سنتی در کنار معماری مدرن حاشیه این خور، تصویری زنده و نمادین از روند توسعه شگفتانگیز دبی را در برابر چشمان گردشگران به نمایش میگذارد.