یعنی چه
باد خنک به معنی جریان هوای ملایم، سرد و خوشایندی است که وزش آن باعث احساس شادابی و تسکین گرما میشود. در اصطلاح لغتنامهای نیز به تغییر هوایی که در اواخر تابستان (بهویژه مردادماه) رخ میدهد و تندی گرما را تعدیل میکند، اطلاق میشود.
تلفظ
این ترکیب وصفی به صورت [بادِ خُنُک] تلفظ میشود که در آن واژهٔ «باد» با کسرهٔ اضافه به واژهٔ «خنک» متصل میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما معمولاً خود واژه یا مترادفهای آن مانند نسیم است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای توصیف این حالت از وزش هوا، عبارات فوق هستند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از واژههای نسیم و ریح همراه با صفات بارد و طیبه استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و برگردانهای سره و رایج فارسی برای این ترکیب شامل نسیم خنک، باد ملایم، دمِ خوش و خنکای هوا هستند.
جمعبندی و توضیح کامل باد خنک
عبارت «باد خنک» یک ترکیب وصفی اصیل در زبان فارسی است که از دو واژهٔ «باد» (با ریشه ایرانی باستان vāta) و «خنک» (با ریشه پهلوی hunitāk به معنی مبارک و سرد مطبوع) شکل گرفته است. این ترکیب در فرهنگ لغت به معنای جریان هوای ملایم و دلپذیری است که معمولاً در اواخر تابستان وزیدن میگیرد و شدت گرما را میشکند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، باد خنک نمادی از آرامش، تسکین پس از سختی و رحمت الهی است. گرچه عین این عبارت فارسی در قرآن کریم نیامده، اما مفهوم آن در آیاتی مانند آیه ۲۴ سوره نبأ با واژه «بَرْد» (هوای خنک و مطبوع) و همچنین در توصیف «رِّیاحاً بُشْراً» (بادهای مژدهدهنده باران) به خوبی تصویر شده است که در مقابل بادهای عذاب و سوزان قرار دارد.