یعنی چه
دوشاب در اصل به عصاره و آب غلیظشدهٔ میوهها گفته میشود که از طریق جوشاندن آبِ میوه به دست میآید؛ شیرهٔ انگور و شیرهٔ خرما رایجترین انواع آن هستند.
تلفظ
این واژه به صورت /dušāb/ (دوشاب) تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه با ۵ حرف در جدولها پاسخ داده میشود و اغلب با کلمهٔ «شیره» همپوشانی دارد.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
به فارسی
مترادفهای رایج آن در فارسی شامل: شیره، عصاره، شهد، دبس و عسلِ میوه است.
نماد چیست
دوشاب در فرهنگ ایرانی نماد رزق و روزی، برکت و قوت جسمانی است. همچنین در ضربالمثل مشهور «دوغ و دوشاب یکی بودن» به کنایه از نادانی، عدم تشخیصِ تفاوت میان خوب و بد، یا درهمآمیختنِ ارزشها به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دوشاب
دوشاب فرآوردهای سنتی و بسیار مغذی است که از تغلیظ آب انگور، خرما یا سایر میوهها به دست میآید. این محصول در بسیاری از مناطق ایران، به ویژه در استانهای آذریزبان و مرکزی، جایگاه ویژهای در سفرههای صبحانه و طب سنتی دارد و به دلیل طبع گرم و خاصیت انرژیزایی بالا، از دیرباز مورد توجه بوده است.
از نظر فرهنگی، دوشاب علاوه بر کاربرد خوراکی، در ادبیات عامه نیز جایگاه دارد. واژهٔ دوشاب به دلیل تاریخچهٔ کهن خود، در کنار «دبس»، نشاندهندهٔ پیوند عمیق فرهنگ ایرانی با فرآوردههای باغی است. این محصول همچنین به عنوان نماد برکت شناخته شده و در ضربالمثلها برای نشان دادن تفاوتهای ماهوی میان اشیاء ارزشمند و کمارزش به کار میرود.