یعنی چه
واژهٔ مفصوم اسم مفعول از ریشهٔ عربی «ف-ص-م» است و به چیزی اشاره دارد که دچار شکاف، ترکخوردگی یا گسیختگی ساختاری شده، اما اجزا و قطعات آن هنوز پیوستگی خود را حفظ کرده و کاملاً از هم جدا نشدهاند. این کلمه گاهی برای خانه یا خیمهٔ ویرانشده نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح ميم، سکون فاء، ضم صاد و واو کشیده (مَفْصُوم) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند شکسته بدون جدایی، ترکخورده یا ویران، کلمهٔ ۵ حرفی «مفصوم» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم شکستگی ساختاری بدون انفصال کامل یا ویرانی را میرسانند، معادل این کلمه هستند.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در لغتنامههای عربی به معنای «المكسور من غیر بینونة» (شکسته بدون جدایی) ذکر شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون شکسته اما از هم جدا نشده، ترکبرداشته، و در معنای استعاری، آسیبدیده و متزلزل است.
در قرآن
عین واژهٔ «مفصوم» در قرآن نیامده است، اما همخانواده و ریشهٔ آن در آیه ۲۵۶ سوره بقره (آیةالکرسی) به صورت «لَا انْفِصَامَ لَهَا» به کار رفته که به معنای «هیچ گسست و بریدگی برای آن نیست» میباشد و به استواری و محکم بودن ریسمان الهی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مفصوم
واژهٔ «مفصوم» یک واژهٔ عربیالاصل و اسم مفعول از ریشهٔ «ف-ص-م» است که در زبان فارسی کاربرد بسیار محدودی دارد و نباید با کلمات پرکاربردی مثل معصوم اشتباه گرفته شود. معنای دقیق و فیزیکی آن، شکستن یا ترکخوردگی یک شیء است؛ بهطوری که ساختار آن آسیب ببیند اما اجزای آن به طور کامل از هم جدا و متلاشی نشوند.
این واژه در مفاهیم استعاری و ادبی، نمادی از تزلزل، آسیبدیدگی ساختاری یا وضعیتی نیمهگسسته است؛ مانند رابطهای که دچار چالش و شکاف جدی شده اما هنوز به طور کامل از هم نپاشیده است. در فرهنگهای لغت، متضاد این واژه کلماتی چون سالم، یکپارچه و آباد ذکر شدهاند که نشاندهنده حفظ سلامت کامل ساختار است.