یعنی چه
ترکیب «بسیار سفید» یک صفت بیانی و توصیفی است که برای توصیف اشیاء یا سطوحی به کار میرود که سفیدی آنها در بالاترین حدِ شدت، خلوص و درخشندگی قرار دارد و هیچگونه تیرگی یا لکهای در آن دیده نمیشود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «بسیار» (با فتحه ب و سکون س) و «سفید» (با فتحه س و کسر ف) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ مستقیم برای عبارت «بسیار سفید» خودِ کلمه با ۹ حرف است. همچنین واژههایی مانند ناصع، بیضاء و سپیدفام نیز به عنوان معادلهای آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به زمینه متن، از اصطلاحات متمایزی برای بیان شدت سفیدی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه «ناصع» دقیقاً به معنای سفیدی خالص و پاکیزه است که برای این مفهوم به کار میرود.
نماد چیست
رنگ بسیار سفید در فرهنگهای مختلف، ادبیات و متون مذهبی نمادی از طهارت، صلح، آرامش، حقیقت جلوهگر و روشنایی معنوی است و حس برائت و پاکدامنی را منتقل میکند.
جمعبندی و توضیح کامل بسیار سفید
عبارت «بسیار سفید» یک ترکیب وصفی و توصیفی در زبان فارسی است که از کنار هم قرار گرفتن قید مقدار «بسیار» و صفت «سفید» ساخته شده است. این ترکیب برای اشاره به اوج درخشندگی، خلوص و بیلکه بودن یک شیء یا مفهوم به کار میرود و در لغتنامههای اصیل به عنوان یک مدخل مستقل ثبت نشده، بلکه معنای آن از تجمیع اجزای آن به دست میآید.
در متون کهن و مذهبی مانند قرآن کریم، مصادیق این مفهوم در قالب واژههایی نظیر «بیضاء» (برای توصیف معجزه دست حضرت موسی یا مواهب بهشتی) تجلی یافته است. این واژه از نظر ریشهشناسی به زبان پارسی میانه بازمیگردد و در فرهنگ عامه و حل جدول نیز کاربرد فراوانی دارد.
از بعد نمادین، شدت سفیدی همواره تداعیکننده مفاهیمی والایی چون معصومیت، پاکی مطلق، صلح و حقیقت نورانی بوده است. در زبانهای دیگری مانند انگلیسی و عربی نیز ساختارهای تأکیدی ویژهای چون Snow-white و ناصع البیاض برای رساندن دقیق این معنای عمیق وضع شده است.