یعنی چه
واژه لهابة در منابع لغوی عربی و متون کهن دارای چند معنای متفاوت است؛ این کلمه به عنوان جمعِ «لَهْب» به معنای زبانهها و شعلههای آتش یا گشادگی و شکاف میان دو کوه (دره) به کار میرود. همچنین در برخی معاجم به معنای عطش و تشنگی شدید و در تاریخ عرب به عنوان اسم خاص برای منطقهای کمآب (محل وقوع جنگ یوم الِلهابة) ذکر شده است.
تلفظ
این واژه بر اساس معانی مختلف آن به دو صورت تلفظ میشود: لِـهابَـه (بیشتر در معنای جمع لَهْب و نام مکان) و لُـهابَـه (در معنای عطش یا جامه و پوشش کجاوه شتر).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «شعلههای آتش»، «شکاف میان دو کوه» یا «تشنگی شدید» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن کلمات مربوط به آتش، عوارض طبیعی زمین یا نیاز به آب هستند.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و مترادفهای آن در عربی فصیح به خوبی ساختار معناییاش را بازگو میکنند.
به فارسی
معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی شامل شعلههای فروزان، شکاف کوهستان، رودبار و عطش مفرط هستند.
در قرآن
عین واژه «لهابة» در قرآن کریم یافت نمیشود؛ اما ریشه سه حرفی آن یعنی «لهب» در آیه اول و سوم سوره مسد به صورت «أَبی لَهَبٍ» (اسم شخص) و «ذاتَ لَهَبٍ» (به معنی آتش زبانه دادر و شعلهور) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل لهابة
واژه «لهابة» یک لغت اصیل عربی و کمکاربرد در زبان فارسی معیار است که به دلیل داشتن معانی متعدد لغوی و تاریخی، اهمیت دانشنامهای دارد. این واژه از یک سو ریشه در مفهوم آتش، گرما و زبانه کشیدن دارد (به معنای شعلهها یا عطش مفرط) و از سوی دیگر در جغرافیا و لغت کهن به معنای شکاف میان دو کوه، وادی یا پوشش بار شتر استفاده شده است.
علاوه بر این، لهابة در تاریخ اعراب پیش از اسلام به عنوان یک اسم خاص جغرافیایی شهرت دارد؛ این نام به منطقهای کمآب در دیار قبیله بنیضبه اشاره میکند که محل وقوع نبردی معروف به نام «یوم الِلهابة» بوده است. در نتیجه، این کلمه بسته به حرکتگذاری و متن، مفاهیم متفاوتی را تداعی میکند.