یعنی چه
ملاقهای صفت نسبی ساخته شده از واژه ملاقه است. این کلمه برای توصیف اشیا، ابزارها یا ساختارهایی به کار میرود که حالتی گود، کاسهای و شبیه به قاشقهای بزرگِ مخصوص توزیع مایعات دارند. در اصطلاح عامیانه گاهی مجازاً به چیزهای فراوان و بیارزش نیز اطلاق شده است.
تلفظ
این واژه از چهار بخش (هجا) تشکیل شده و با کسر حرف «ق» و یای نسبت تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژه «ملاقه ای» دقیقاً ۷ حرف دارد. از معادلهای متداول آن در حل جدول میتوان به چمچهای و آبگردانی اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این حالت شکلی، از پسوند like یا کلمه shaped در ترکیب با ابزارهای آشپزخانه استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه kepçe به انواع ملاقه و کفگیرهای بزرگ اطلاق میشود و ترکیب آن با gibi معنای شباهت را میرساند.
به فارسی
برابرهای اصیل و قدیمیتر این واژه در زبان فارسی شامل چمچهای، کفچهای و آبگردانی است که همگی به ابزارهای گود آشپزی اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل ملاقه ای
واژه «ملاقهای» یک صفت مشتق-نسبی در زبان فارسی است که از کلمه پایه «ملاقه» (تغییریافته و تصحیفشده از واژه عربی مِلعَقَة به معنی قاشق بزرگ) به همراه پسوند نسبت «ای» شکل گرفته است. این کلمه در درجه اول برای توصیف ظاهری هر شیء، ساختار هندسی یا ابزاری که دارای فرورفتگی، گودی و شکلی شبیه به ملاقه باشد استفاده میشود.
در فرهنگ عامه و اصطلاحات تاریخی، این واژه کنایهها و کاربردهای ثانویهای نیز پیدا کرده است؛ برای نمونه در گویش عامیانه تهرانی گاهی به معنای مجازیِ چیزی که بسیار فراوان و کمارزش است به کار میرود. همچنین در اصطلاحات سیاسی دوران پیش از انقلاب، ترکیبهایی نظیر کفگیر-ملاقهای کاربردهای خاصی در فضای زندانها داشته است.
به طور کلی این کلمه در لغتنامهها همردیف واژگانی چون چمچهای و آبگردانی قرار میگیرد و به دلیل نداشتن معادل متضاد مستقیم، در متون توصیفی در برابر کلماتی مانند «تخت» یا «غیرگود» جای میگیرد. این واژه فاقد هرگونه پیشینه یا کاربرد در متون دینی و قرآنی است.