یعنی چه
این عبارت اصطلاحی کنایی در زبان فارسی است که دو معنای عمده دارد: نخست و رایجتر در فرهنگ عامه، به معنای وضع حمل کردن، زاییدن و فارغ شدن زن باردار است که شکم او به باری سنگین تشبیه شده است. دوم، به معنای رهایی از یک وظیفه، تکلیف یا مسئولیت شاق و رسیدن به فراغت و آرامش است.
تنزّه/تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «بارِ خود را بَر زَمین گُذاشتَن» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت دقیقاً ۲۰ حرف دارد و معمولاً به عنوان کلید برای پاسخهایی چون «وضع حمل»، «زاییدن» یا «فارغ شدن» به کار میرود.
به انگلیسی
برای معنای ولادت و زایمان از اصطلاحات مربوط به بارداری و برای معنای رهایی از مسئولیت از عبارات مربوط به سبک شدن بار استفاده میشود.
به عربی
تعبیر «وضعت حملها» عینا در زبان عربی و قرآن کریم (آیه ۴ سوره طلاق) برای وضع حمل زنان باردار به کار رفته است.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ و ادبیات نماد رهایی از سنگینی، پایان یافتن یک دوره انتظار و مشقت (مانند دوران بارداری یا انجام یک مأموریت دشوار) و به دست آوردن آسودگی، سبکبالی و تجدید حیات است.
جمعبندی و توضیح کامل بار خود را بر زمین گذاشتن
اصطلاح «بار خود را بر زمین گذاشتن» یکی از ترکیبات کنایی و پرکاربرد در زبان و فرهنگ فارسی است. ریشه مفهومی این عبارت به تجربه زیسته انسان در حمل بارهای سنگین در زندگی روزمره و دوران کاروانها بازمیگردد که به مرور زمان، شکم زنان باردار نیز به دلیل سنگینی و رنج این دوران به «بار» تشبیه شد. از همین رو، اصلیترین و رایجترین معنای عامیانه آن، وضع حمل، زاییدن و فارغ شدن زن است.
علاوه بر جنبه بارداری، این عبارت در معنای ثانویه خود دلالت بر رفع تکلیف، استعفا یا به پایان رساندن موفقیتآمیز یک کار بسیار دشوار دارد؛ به طوری که فرد با انجام آن، بار سنگین مسئولیت را از روی دوش خود برمیدارد و به آرامش میرسد. جالب اینجاست که عین همین تعبیر کنایی با واژگان عربی در آیه ۴ سوره طلاق در قرآن کریم برای زنان باردار استفاده شده است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این اصطلاح دقیقاً از ۲۰ حرف تشکیل شده است و نمادی از سبکشدن، اتمام رنج و آغاز یک مرحله جدید در زندگی به شمار میرود.