یعنی چه
ترگیل واژهای است که فرهنگستان زبان و ادب فارسی به عنوان معادل رسمی برای میوهٔ گرمسیری «منگوستین» (Mangosteen) تصویب کرده است. این میوه ظاهری گرد به اندازه یک توپ تنیس دارد، پوست آن ضخیم و بنفش تیره است و بخش خوراکی آن شامل چند پره گوشتی سفید، نرم، آبدار و با طعمی شیرین و مایل به ترش است.
تلفظ
این واژه به صورت تَرْگیل (Targil) تلفظ میشود و در ساختار صوتی، همآوا با واژههایی مانند نارگیل است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «معادل فارسی منگوستین» یا «میوه ملکه آسیای جنوب شرقی»، واژه ۵ حرفی «ترگیل» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این میوه و درخت آن Mangosteen میگویند که از نامهای محلی آن در جنوب شرق آسیا ریشه گرفته است.
به ترکی
در ترکی استانبولی نیز مانند بسیاری از زبانهای دیگر، از ریشه جهانی این واژه یعنی Mangosten استفاده میشود.
به فارسی
واژه «ترگیل» مصوب رسمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی (دفتر ششم، ۱۳۸۸) است. در برخی متون تخصصی و قدیمیتر گیاهشناسی فارسی، به آن «گارسینی انبهای» نیز گفته شده است.
نماد چیست
این میوه در فرهنگ و سنتهای کشورهای جنوب شرق آسیا (مانند تایلند) به دلیل طعم بینظیر و خواص درمانی فراوانش به عنوان «ملکه میوهها» (Queen of Fruits) شناخته میشود و نمادی از ظرافت، طراوت و وفور نعمتهای استوایی است.
جمعبندی و توضیح کامل ترگیل
ترگیل یک واژه ساختگی و مصوب جدید از سوی فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که در سال ۱۳۸۸ برای جایگزینی وامواژهٔ «منگوستین» معرفی شد. ساختار این کلمه به احتمال زیاد با الگوبرداری از نام میوههای گرمسیری شناختهشدهای مانند نارگیل طراحی شده است تا در زبان فارسی روانتر نشسته و تلفظ راحتتری داشته باشد.
این واژه اشاره به میوهای بومی آسیای جنوب شرقی دارد که به خاطر پوستی ضخیم و بنفشرنگ و مغزی سفید و بسیار لذیذ شهرت دارد. از آنجا که این گیاه بومی مناطق ایران نبوده، نام ترگیل در لغتنامههای کهن و تاریخی نظیر دهخدا یا معین با این مفهوم به چشم نمیخورد و کاملاً یک واژه معاصر و نوین به شمار میرود.