یعنی چه
بیزار یا متنفر به حالتی روانی و عاطفی اشاره دارد که در آن فرد دچار بیمیلی شدید، انزجار و خستگی مفرط از یک موقعیت، شخص یا شیء میشود، به طوری که تمایل دارد کاملاً از آن دوری گزیند.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمه ۱۲ حرفی «بیزار یا متنفر» یا کلمات مترادفی چون منزجر، مشمئز، نفور، وازده، رمیده و گریزان به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت و نوع ریشه احساس، از واژههای متنوعی استفاده میشود که دیسگاستد بیشتر حس انزجار و فد آپ حالت دلزدگی را میرساند.
به عربی
در زبان عربی واژه متنفر از ریشه «نفر» به معنی رمیدن است. همچنین مفهوم بیزاری در قرآن با واژههایی چون «بَریء» (بیزار بودن) و «نُفُور» (گریزان بودن) بیان شده است.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه بزگین برای نشان دادن حالت دلزدگی و خستگی مفرط (بیزاری روحی) و ایگرنمیش برای انزجار شدید به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل، مفهوم بیزاری با صفتهایی چون دلزده، گریزان، رویگردان، وازده، رمیده و بریءالذمه پیوند دارد. واژه «بیزار» خود ریشه در فارسی میانه (پهلوی) دارد که در ابتدا به معنای تبرئهشده و خلاص از گناه یا وام بوده و بعدها معنای رویگردان عاطفی یافته است.
نماد چیست
در فرهنگ و نمادشناسی، این حالت روانی با حرکت فیزیکی «رویگرداندن» یا قرار دادن دستها به سمت جلو به نشانه دفع و سد کردن به تصویر کشیده میشود. در ادبیات کلاسیک فارسی نیز به صورت کنایی، یادآور ضربالمثل مارگزیده و ترس و انزجار او از ریسمان سیاه و سفید است.
جمعبندی و توضیح کامل بیزار یا متنفر
مفهوم «بیزار یا متنفر» نشاندهنده یک واکنش عاطفی و دفاعی شدید در انسان است که با دلزدگی، کراهت و تمایل عمیق به قطع ارتباط یا دوری از یک پدیده همراه است. این ترکیب از دو واژه هممعنی تشکیل شده که یکی (بیزار) ریشه در زبان پهلوی داشته و در اصل به معنی خلاصی از بار یا گناه بوده است و دیگری (متنفر) واژهای عربی از ریشه ن ف ر به معنای رمیدن و کوچ کردن است.
در ابعاد فرهنگی و قرآنی، این حالت روانی به عنوان مرزی برای مشخص کردن خطوط قرمز اخلاقی و عاطفی شناخته میشود؛ چنانکه در متون دینی، بیزاری (برائت) از زشتیها و رمیدگی (نفور) از گمراهی به کرات مورد اشاره قرار گرفته است. درک دقیق معادلها و مترادفهای این کلمه به فهم بهتر ظرایف ادبی در متون کهن و مدرن کمک میکند.