یعنی چه
این کلمه یک فعل مضارع مجزوم از افعال خمسه به همراه ضمیر متصل است که از ریشه ثلاثی مجرد «ض ر ر» ساخته شده و به معنای آسیب نرساندن یا ضرر نزدن به کسی است که در متون قرآنی اشاره به خداوند دارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس اعرابگذاری قرآنی به صورت تَضُرُّوهُ است که حرف ضاد مفتوح، راء مشدد و مضموم، و هاء در پایان مضموم خوانده میشود.
در جدول
واژه تضروه با ۵ حرف در جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخی برای سوالات مرتبط با آیات قرآنی یا افعال مفعولی به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این عبارت به صورت جملهای ترجمه میشود که بیانگر عدم توانایی در رساندن آسیب یا ضرر به او (خداوند) است.
به عربی
این کلمه خود ساختاری عربی دارد و مترادفهای آن در زبان عربی شامل عباراتی است که مفهوم عدم آسیبرسانی را در حالتهای مختلف صرفی نشان میدهند.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه به زبان فارسی به صورت «به او هیچ زیانی نمیرسانید» یا «ضرری به او نمیزنید» است که در ترجمههای قرآنی بسیار استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تضروه
واژه «تضروه» (تَضُرُّوهُ) یک ساختار فعلی قرآنی و عربی است که از ریشه ثلاثی «ض ر ر» مشتق شده است. این کلمه در اصل فعل مضارع «تَضُرُّونَ» به همراه ضمیر مفعولی «هُ» بوده که به دلیل قرار گرفتن در حالت جزم (به عنوان معطوف به جواب شرط)، نون اعرابی آن حذف شده و به این صورت درآمده است. این واژه به طور مشخص در آیه ۳۹ سوره توبه ذکر شده و به معنای این است که انسانها با سرپیچی خود هیچ ضرر و زیانی به خداوند نمیرسانند.
از نظر ساختار لغوی و کاربرد در جدول، این کلمه دقیقاً دارای ۵ حرف است و دانستن ریشه و ساختار صرفی آن به حل جدولهای مذهبی و قرآنی کمک میکند. گرچه برخی منابع لغت فارسی مانند دهخدا آن را به عنوان یک مدخل مستقل فارسی ثبت نکردهاند، اما به عنوان یک اصطلاح مذهبی و قرآنی در ادبیات فارسی کاملاً شناخته شده و دارای معنای دقیق و مشخصی است.