یعنی چه
قوهها شکل جمع واژه قوه است و به معنای نیروها، تواناییها، انرژیها و استعدادهای درونی یا بیرونی به کار میرود. در اصطلاحات سیاسی و حقوقی نیز این کلمه به ارکان اصلی و بنیادین ادارهکننده یک کشور یعنی قوه مجریه، قوه مقننه و قوه قضاییه (قوای سهگانه) اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه از ترکیب واژه عربی قُوَّة (با تشدید روی واو و فتحه قاف) همراه با نشانه جمع فارسی «ها» ساخته شده و به صورت قُوَّهها تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع نیروها، تواناییها یا ارکان حاکمیتی، کلمه ۵ حرفی «قوه ها» یا کلمه ۳ حرفی «قوا» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در معنای طبیعی و فیزیکی از واژههای Powers یا Forces و در مباحث سیاسی و تفکیک قوا از Branches استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای جمع بستن واژه قُوَّة از شکل جمع مکسر «القُوَى» یا جمع مؤنث سالم «قُوَّات» استفاده میشود.
در قرآن
شکل مفرد این واژه (قوّة) و جمع عربی آن بارها در قرآن کریم آمده است؛ مانند آیه ۵ سوره نجم «عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوَىٰ» که به قدرت شدید جبرئیل اشاره دارد، و آیه ۶۳ سوره بقره «خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ» که به معنای گرفتن دستورات الهی با نیروی فراوان و جدیت است.
نماد چیست
این کلمه به خودی خود نماد گرافیکی واحدی ندارد، اما در معنای عام با مشت گرهکرده (قدرت) یا جریان انرژی نمایش داده میشود. در مفهوم حاکمیتی نیز تفکیک قوهها با نمادهایی چون ترازو (قضاییه)، چکش یا عمارت مجلس (مقننه) و مهر حکومتی (مجریه) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قوه ها
واژه «قوهها» ریشه در زبان عربی دارد و شکل جمع کلمه «قوه» محسوب میشود که با نشانه جمع فارسی ترکیب شده است. این کلمه در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از یک سو به تواناییهای طبیعی، استعدادهای درونی، انرژیها و نیروهای فیزیکی اشاره میکند و از سوی دیگر در ادبیات سیاسی و حقوقی، نشاندهنده ارکان اصلی اداره یک کشور یعنی قوای سهگانه است.
بررسی این واژه در متون کهن و قرآن کریم نشان میدهد که مفهوم اصلی آن همواره با جدیت، استحکام، اقتدار و توانمندی گره خورده است. شناخت ابعاد مختلف این کلمه به درک بهتر مفاهیم متون فلسفی، حقوقی و اجتماعی کمک شایانی میکند.