یعنی چه
مکانی عمومی، مجهز و دارای اتاقها و امکانات رفاهی (مانند رستوران و خدمات پذیرش) که مسافران و گردشگران در قبال پرداخت وجه، به صورت موقت در آن اقامت میکنند.
مترادف
واژههایی چون مهمانخانه و مهمانسرا نزدیکترین برگردانهای فارسی به این مفهوم هستند.
متضاد
برای این واژه متضاد مستقیم وجود ندارد؛ اما از نظر مفهوم اقامتگاه موقت، میتوان کلماتی مثل خانه یا منزل شخصی را که محل اقامت دائم هستند، در تقابل با آن دانست.
هم خانواده
این واژه از زبان فرانسوی وارد شده و ریشه اشتقاقی سنتی در فارسی ندارد، اما ترکیبات نوین فوق از آن مشتق شدهاند.
ریشه
این کلمه از واژه فرانسوی Hôtel (برگرفته از Hospitalis در زبان لاتین به معنای مهماننوازی) وارد زبان فارسی شده است و با واژههایی چون Hospital (بیمارستان) در انگلیسی همریشه است.
جمله سازی
به انگلیسی
واژه بینالمللی برای این مفهوم در زبان انگلیسی است.
به عربی
در زبان عربی فندق رایجترین واژه و اوتیل به عنوان وامواژه استفاده میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه هتل (Hotel) اصالتاً یک وامواژه فرانسوی در فارسی است. این کلمه در سطح بینالمللی به ساختمان یا بنگاهی اطلاق میشود که خدمات اقامتی، تختخواب، غذا و دیگر سرویسهای رفاهی را به مسافران و توریستها در ازای بهای مشخص ارائه میدهد و درجهبندی آن معمولاً با ستاره (از ۱ تا ۵) مشخص میشود.
جمعبندی و توضیح کامل هتل
واژه هتل یک وامواژه بینالمللی از زبان فرانسوی است که به طور کامل در زبان فارسی جا افتاده و توسط فرهنگستان نیز پذیرفته شده است. این کلمه به مکانهایی اطلاق میشود که امکانات اقامت موقت را همراه با خدمات رفاهی و پذیرایی در اختیار مسافران و گردشگران قرار میدهند.
از آنجا که این واژه ریشه اصیل فارسی یا عربی ندارد، ساختارهای صرفی سنتی مانند همخانوادههای اشتقاقی برای آن تعریف نمیشود، اما عبارات کاربردی مدرنی مانند هتلداری و هتلآپارتمان پیرامون آن شکل گرفته است. در فرهنگ مدرن و نقشههای شهری، هتل نمادی از صنعت گردشگری، سفر و مهماننوازی است که معمولاً با علامت تختخواب یا ستارههای امتیازدهی شناخته میشود.