یعنی چه
مغلوبیت اسم مصدر است و به وضعیت یا حالتی اشاره دارد که در آن فرد، گروه یا کشوری در یک نبرد، مسابقه یا چالش شکست خورده و تحت تسلط و چیرگی طرف مقابل قرار گرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت مَغْلوُبیَّت تلفظ میشود که تشدید روی حرف «ی» قرار دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند شکستخوردگی یا مقهوریت به عنوان راهنما آمده و پاسخ آن واژه ۷ حرفی «مغلوبیت» است.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این واژه Defeat است که مفهوم شکست را میرساند.
به فارسی
از واژههای هممعنی و برابرهای فارسی آن میتوان به شکستخوردگی، ناکامی، تسلیم و انقیاد اشاره کرد. واژههای متضاد آن نیز غلبه، پیروزی و فتح هستند.
نماد چیست
این واژه نماد اسطورهای یا تصویری خاصی ندارد، اما در ادبیات و فلسفه به عنوان نمادی از تسلیم شدن در برابر شرایط، نیروهای بیرونی یا یک قدرت فائق به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مغلوبیت
واژه «مغلوبیت» یک مصدر جعلی یا صناعی در زبان فارسی است که از ترکیب اسم مفعول عربی «مغلوب» (برگرفته از ریشه غلب) و پسوند مصدری «یت» ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق به وضعیت و حالتِ پس از شکست اشاره دارد؛ یعنی زمانی که فرد یا گروهی توان ایستادگی را از دست داده و مقهور اراده یا قدرت دیگری شده است.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما ریشه آن و کلمه «مغلوب» در آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره قمر) به کار رفته است. در فرهنگها و لغتنامههای معتبری چون دهخدا، این واژه مترادف با تسلیم، انقیاد و زبونی دانسته شده و در نقطه مقابل مفاهیمی چون غلبه، ظفر و پیروزی قرار میگیرد.
در کاربردهای روزمره، مسابقات ورزشی، نبردهای تاریخی و حتی مباحث روانشناختی، مغلوبیت نشاندهنده پذیرش شکست و قرار گرفتن در موضع پایینتر است و به عنوان یک مفهوم انتزاعی برای توصیف پایان یک چالش ناموفق استفاده میشود.