یتیمان یعنی چه؟ هم خانواده آن

یعنی چه

واژه یتیمان شکل جمع فارسی برای کلمه یتیم است. این واژه به کودکانی اشاره دارد که پدر یا سرپرست خود را از دست داده‌اند. در لغت‌نامه‌ها، یتیم به معنای تنها و جداافتاده نیز آمده است؛ مانند اصطلاح «دُرّ یتیم» که به مروارید بی‌همتا و گران‌بها اشاره می‌کند.

هم خانواده

این کلمات همگی از ریشه عربی «ی ت م» (yatama) گرفته شده‌اند که در لغت به معنای تنهایی، سست شدن و بی‌فروغ شدن است.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های کلمات متقاطع، پاسخ واژه یتیمان یک کلمه ۶ حرفی است. از واژه‌های مشابه و مترادف آن مانند «ایتام» (۵ حرفی) یا «یتامی» (۵ حرفی) نیز استفاده می‌شود.

به انگلیسی

معادل اصلی کلمه یتیمان در زبان انگلیسی واژه Orphans است. در زبان ترکی استانبولی نیز به صورت Yetimler یا Öksüzler به کار می‌رود که البته در ترکی öksüz بیشتر برای کودکان بی‌مادر استفاده می‌شود.

در قرآن

در متن قرآن کریم، شکل مستقیم «یتیمان» که یک جمع فارسی است وجود ندارد، اما معادل عربی آن یعنی «الیتامی» و «الایتام» به وفور دیده می‌شود. قرآن کریم اهمیت ویژه‌ای برای این گروه قائل است؛ به طوری که در آیه ۲ سوره نساء بر بازگرداندن اموال یتیمان به خودشان پس از بلوغ تاکید دارد و در آیه ۱۰ همین سوره، تصرف ناحق در مال یتیم را به منزله بلعیدن آتش دانسته است.

نماد چیست

واژه یتیمان در فرهنگ و ادبیات سنتی و دینی نماد مظلومیت و نیاز جامعه به عدالت اخلاقی و حمایت اجتماعی است. از سوی دیگر، به دلیل کاربرد استعاری «درّ یتیم» (مروارید گران‌بها و بی‌مانند)، گاهی این مفهوم نمادی از اصالت، گوهر پاک و انسان‌های برجسته و خودساخته (مانند پیامبر گرامی اسلام که از کودکی یتیم بودند) به شمار می‌رود.