یعنی چه
تکالم در لغت به معنی همسخنی، مکالمه و با یکدیگر سخن گفتن است. این واژه در ریشه خود بار معنایی ظریفی دارد و بهویژه به گفتگو و سخن گفتنی اشاره میکند که پس از یک دوره قطع رابطه، قهر، مهاجرت یا دوری میان دو یا چند نفر شکل میگیرد و مایه تجدید ارتباط میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تَکالُم» (تَ ک ا لُ م) است که بر وزن تفاعُل خوانده میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «با یکدیگر سخن گفتن» یا «همسخنی» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم دقیق تکالم از اصطلاحاتی که به گفتگوی دوطرفه (بهویژه پس از دوری) اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در این زبان دقیقاً به معنای همکلامی متقابل پس از یک دوره قطع رابطه و خصام به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای مستقیم فارسی این واژه شامل گفتوگو، همسخنی، با یکدیگر سخن گفتن و همکلامی دوطرفه است.
نماد چیست
در فرهنگ زبانی و مفاهیم ارتباطی، تکالم نماد پایان قهر، آشتی کنان، تجدید روابط انسانی و برقراری دوباره پلهای ارتباطی و تبادل اندیشه میان افرادی است که از هم دور بودهاند.
جمعبندی و توضیح کامل تکالم
واژه «تکالم» یک مصدر عربی از باب تفاعل و ریشه «کلم» است که به زبان فارسی وارد شده است. تفاوت ظریف این واژه با واژه همخانوادهاش یعنی «تکلم»، در دوطرفه بودن و مشارکت است؛ تکلم به مطلقِ سخن گفتن (حتی یکطرفه) اشاره دارد، اما تکالم لزوماً یک گفتگوی دو یا چندجانبه را میرساند.
نکته برجسته در معنای تکالم این است که در فرهنگهای لغت معتبر، این واژه بیشتر برای سخن گفتنی به کار میرود که پس از یک دوره دوری، قهر یا مهاجرت رخ میدهد. از این رو، این کلمه افزون بر معنای ساده مکالمه، بار معنایی عاطفی و اجتماعی خاصی مانند آشتی و تجدید دیدار را با خود حمل میکند.
در ساختار جدول و معماها، این واژه پنجحرفی پاسخی دقیق برای مفاهیمی چون همسخنی و گفتگوی متقابل است. همچنین شایان ذکر است که در گویش مازندرانی واژهای مشابه به صورت «تِکالم» وجود دارد که به معنی نوک یا منقار پرندگان است و نباید با این واژه متون رسمی اشتباه گرفته شود.