یعنی چه
واژه مدهشه (صورت مؤنث مدهش) صفتی است که برای توصیف امور، پدیدهها یا داستانهایی به کار میرود که به دلیل عظمت، عجیب بودن یا هولناک بودن، در ذهن انسان ایجاد حیرت، شگفتی شدید یا حتی ترس و دهشت میکنند. این کلمه در متون کلاسیک گاهی بار معنایی ترسناک و هولانگیز دارد و در زبان امروزی بیشتر به جنبه شگفتانگیز و باورنکردنی یک امر اشاره میکند.
تلفظ
این واژه به صورت مُدهِشَه (با ضمه روی میم، سکون روی دال، کسره روی هاء و فتحه روی شین) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه مدهشه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون شگفتانگیز، حیرتآور، عجیب یا هولناک کاربرد دارد و کلمهای ۵ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن و بار معنایی مثبت (شگفتی) یا منفی (ترس)، معادلهای متنوعی در انگلیسی دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل مؤنث از باب افعال (ریشه د هـ ش) است.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل شگفتانگیز، شگرف، عجیب، سهمگین و هولانگیز است که حس ابهت و غافلگیری را منتقل میکنند.
نماد چیست
مدهشه نماد مذهبی یا اسطورهای خاصی نیست، اما در ادبیات نمادی از حالت رویارویی انسان با پدیدههای فوقالعاده بزرگ، عجیب و خارج از حد انتظار است که عقل را مدتی خیره و ناتوان میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل مدهشه
واژه مدهشه یک صفت وامگرفته از زبان عربی (ریشه د هـ ش) در زبان فارسی است که به دو صورت معنایی مورد استفاده قرار میگیرد. در متون قدیمی و کهن، این کلمه بیشتر بار معنایی منفی یا هراسآور داشته و به امور سهمگین و هولانگیز اشاره میکرد که موجب وحشت انسان میشدند. با این حال، در کاربردهای معاصر و ادبیات مدرن، این واژه تغییر رویه داده و بیشتر برای توصیف پدیدههای شگرف، عجیب، غافلگیرکننده و تحسینبرانگیز به کار میرود که ذهن را به تحیر وامیدارند.
این کلمه پنجحرفی از نظر روابط واژگانی با کلماتی چون دهشت، مدهوش و مدهش همخانواده است. باید توجه داشت که این لفظ صراحتاً در متن قرآن کریم نیامده است و یک واژه کاملاً وصفی برای بیان حالات روحی ناشی از مواجهه با عظمت یا غرابت یک رویداد به شمار میرود که معادلهای دقیقی همچون Astonishing در زبان انگلیسی دارد.