بی دریغ یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی دریغ

واژهٔ «بی‌دریغ» یک صفت و قید مرکب اصیل فارسی است که از پیشوند نفی «بی» و واژهٔ «دریغ» (ریشه در زبان پهلوی به معنای حسرت و مضایقه) ساخته شده است. این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی نمادی از ایثار، جوانمردی، عشق بدون قید و شرط و کرم الهی است؛ همانند باران یا ابر بخشنده‌ای که نعمت خود را بدون هیچ‌گونه بخل و خودداری بر همگان می‌بارد.

در لغت‌نامه‌های معتبری چون دهخدا و معین، این واژه به معنای بی‌مضایقه و از روی سخاوت کامل معنا شده است. اگرچه خود کلمه در متن قرآن مجید به دلیل فارسی بودن نیامده، اما مفهوم والای آن یعنی بخشش فراوان و انفاق بدون تنگ‌نظری، در آیات الهی غالباً با تعابیری همچون «بِغَیْرِ حِسَابٍ» توصیف شده است.