یعنی چه
«سانظر» در واقع یک واژه مستقل فارسی نیست، بلکه شکل سرهمنویسی شده از فعل عربی «سَنَنْظُرُ» (بهزودی بررسی خواهیم کرد) یا «سَأَنْظُرُ» (بهزودی نگاه خواهم کرد) است. حرف «سـ» در ابتدای آن نشانه زمان آینده نزدیک (استقبال) است که بر سر فعل مضارع از ریشه «نظَر» میآید. این عبارت بیشتر در متون دینی، کتابهای درسی عربی و آیات قرآن به چشم میخورد و به معنای تحقیق، بررسی و درنگ برای روشن شدن حقیقت است.
تلفظ
این کلمه بر اساس صیغه عربی آن به دو صورت تلفظ میشود: «سَنَنْظُرُ» (Sananzuru) با نون متکلم معالغیر، یا «سَأَنْظُرُ» (Sa'anzuru) با همزه متکلم وحده.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً خود کلمه «سانظر» یا «سننظر» با ۵ حرف است.
به انگلیسی
بسته به صیغه صادر شده، معادل انگلیسی آن شامل عباراتی برای آینده نزدیک جهت بررسی و نگاه کردن است.
به عربی
این واژه اصالت عربی دارد و از فعل مضارع مستقبل ساخته شده است.
به فارسی
بهترین برگردانهای روان فارسی برای این عبارت «بررسی خواهیم کرد»، «بهزودی خواهیم دید» یا «نگاه خواهم کرد» است.
نماد چیست
این عبارت به عنوان یک فعل، نماد مادی یا اسطورهای ندارد؛ اما در بافتار کلامی و ادبی، نمادی از درنگ، بررسی هوشمندانه، عاقبتاندیشی و راستیآزمایی پیش از صدور حکم یا تصمیمگیری نهایی است.
جمعبندی و توضیح کامل سانظر
واژه «سانظر» مدخل مستقلی در لغتنامههای اصیل زبان فارسی ندارد و در واقع صورت سرهمنویسی شده و گفتاری از یک فعل مضارع مستقبل عربی است. ریشه اصلی این کلمه «ن-ظ-ر» بوده و بسته به نوع خوانش به صورت «سَنَنْظُرُ» (بهزودی بررسی خواهیم کرد) یا «سَأَنْظُرُ» (بهزودی نگاه خواهم کرد) معنا میشود.
مشهورترین کاربرد این واژه در قرآن کریم و در سوره نمل آیه ۲۷ آمده است، جایی که حضرت سلیمان در پاسخ به گزارش هدهد میفرماید: «قَالَ سَنَنْظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْكَاذِبِينَ» یعنی بهزودی بررسی میکنیم و خواهیم دید که آیا راست گفتهای یا از دروغگویان بودهای. بنابراین، این کلمه دلالت بر تحقیق و راستیآزمایی داد.