یعنی چه
واژهٔ «مِقمار» صفت و اصطلاحی کهن و بسیار کمکاربرد در متون لغوی قدیمی است. این کلمه در ترکیب «نخلة مقمار» به کار میرود و به نوع خاصی از درخت خرما اشاره دارد که میوههای نارس و کال آن، به جای رنگهای رایج سبز یا زرد، ظاهری سپید و روشن دارند.
تلفظ
این واژه در لغتنامههای معتبر به صورت مِقمار (با کسر میم و سکون قاف) ضبط شده است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان نشانهٔ «درخت خرمایی با میوه نارس سفید» مطرح میشود.
به انگلیسی
این کلمه یک اصطلاح گیاهشناسی بسیار کهن و خاص است و معادل تککلمهای دقیق در زبان انگلیسی ندارد؛ بنابراین به صورت توصیفی ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه ریشه دارد و به درختی که غوره یا همان بُسر آن سفید (بیضاء) باشد اطلاق میگردد.
به فارسی
معادل دقیقی که در یک کلمه گنجانده شود برای آن وجود ندارد، اما میتوان آن را به صورت توصیفی «درخت خرمای کالسپید» یا «نخل سپیدثمر» نامید.
در قرآن
کلمهٔ مقمار هیچگونه کاربرد، ریشه یا سابقهای در آیات قرآن مجید و اصطلاحات قرآنی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل مقمار
واژهٔ «مِقمار» یکی از لغات بسیار نادر، تخصصی و کهن گیاهشناسی است که در لغتنامههای بزرگ نظیر دهخدا و منتهیالارب ثبت شده است. این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و از نظر اشتقاق لغوی با کلماتی چون «قمر» (ماه) همخانواده است که این ارتباط معنایی احتمالاً به دلیل رنگ سپید و روشن میوهٔ نارس این درخت نخل شکل گرفته است.
از نظر کاربردی، این کلمه هیچگونه حضور فعالی در ادبیات فارسی مدرن، شبکههای اجتماعی، متون عرفانی یا اصطلاحات قرآنی ندارد و امروزه تنها در حوزههای لغتشناسی کهن یا به عنوان یک سؤال خاص و ۵ حرفی در جدول کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد.