یعنی چه
واژه جهال یک اسم جمع عربی بر وزن فُعّال است که در زبان فارسی نیز به کار میرود و به معنای افرادی است که از دانش، خرد یا آگاهی کافی بیبهرهاند.
متضاد
کلماتی که مفهوم مقابل جهال (نادانان) را میرسانند، به صاحبان علم، عقل و فضیلت اشاره دارند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی «ج هـ ل» مشتق شدهاند و با مفهوم نادانی و بیاطلاعی مرتبط هستند.
در جدول
کلمه جهال در بازیهای جدول کلمات به عنوان پاسخ برای راهنمای «نادانان» یا «جاهلان» استفاده میشود و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مفهوم جهال یا افراد نادان و بیاطلاع از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و فصیح است و در این زبان به عنوان صیغه جمع تکسیری برای اسم فاعلِ «جاهل» کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این کلمه شامل نادانها، بیخردان، کمدانشها و غافلان است که به جای این واژه جمع عربی در متون فارسی استفاده میشوند.
در قرآن
خود کلمه «جهال» به این صورت جمع در متن قرآن کریم نیامده و نامشخص است؛ اما مشتقات دیگر این ریشه مانند «الجاهلون» (سوره فرقان، آیه ۶۳)، «الجاهلین» (سوره بقره، آیه ۶۷) و «جهولاً» (سوره احزاب، آیه ۷۲) مکرراً با کاربرد معنایی نادانی، بیاعتنایی به حق و سفاهت به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل جهال
واژه «جهال» از ریشه عربی «ج-ه-ل» گرفته شده و جمع تکسیری کلمه «جاهل» است. این کلمه در ادبیات فارسی کاربرد فراوانی دارد و برای اشاره به گروهی از افراد که از دانایی، آگاهی و عقلانیت بیبهرهاند یا رفتارهای هیجانی و غیرمدبرانه از خود نشان میدهند، استفاده میشود. سعدی در گلستان میفرماید: «حکیمی که با جهال درافتد باید که عزت توقع ندارد» که نشاندهنده تقابل خرد و نادانی در فرهنگ مکتوب ماست.
از نظر ساختاری، این واژه چهار حرفی در حل جدول کلمات متقاطع نیز کاربرد دارد. اگرچه خودِ لفظ «جهال» در قرآن کریم یافت نمیشود، اما مفاهیم همخانواده آن مانند الجاهلون مکرراً در آیات الهی برای توصیف رفتارهای غیرعقلانی یا بیاعتنایی به حق مورد استفاده قرار گرفتهاند تا انسانها را به سمت علم و حلم سوق دهند.