یعنی چه
استکثر فعلی از باب استفعال است که به معنای زیاد دانستن، بسیار شمردن یا فراوان پنداشتن یک مقدار به کار میرود. این واژه همچنین به مفاهیمی چون زیادهخواهی، افزونطلبی، تلاش برای افزایش دادن و فراهم کردن خیر یا مال فراوان اشاره دارد. در متون قرآنی نیز به معنای فراهم آوردن خیر فراوان یا بزرگ شمردن عمل آمده است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت اِستَکثَرَ (با فتحه روی حروف ک، ث، ر) در حالت فعلی و اِستِکثار در حالت مصدری است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه استکثر به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بسیار خواستن» یا «زیادهطلبی کردن» به کار میرود و دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن شامل فزونپنداری و زیادهطلبی میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و فعل ماضی باب استفعال از ریشه «ک ث ر» است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن عبارتند از: بسیار دانستن، فراوان دیدن، زیادهطلبی کردن و فزونپنداری.
نماد چیست
این واژه مابهازای نمادینِ مادی و فیزیکی در فرهنگها ندارد، بلکه مظهر و نماد یک مفهوم رفتاری، روانی و زبانی یعنی تمایل انسان به جمعآوری بیانتها و زیادهخواهی است.
جمعبندی و توضیح کامل استکثر
واژه «استکثر» یک فعل عربی از باب استفعال است که به زبان فارسی راه یافته و ریشه سه حرفی آن «ک ث ر» به معنای کثرت و فراوانی است. این کلمه در اصل به دو معنای عمده به کار میرود؛ یکی جنبه ذهنی و قضاوت فرد که چیزی را بسیار و فراوان میشمارد و بیش از حد جلوه میدهد، و دیگری جنبه رفتاری که به معنای طلبِ بیشتر، افزونخواهی و زیادهطلبی در مال، خیر یا مادیات است.
این واژه در متون کهن و آیات قرآنی نیز کاربرد داشته است؛ به طوری که در سوره اعراف به معنای فراهم آوردن و انباشتن خیر فراوان آمده و در سوره مدثر به معنای بزرگ و بسیار شمردن یک عمل یا بخشش به قصد زیادهخواهی استعمال شده است. در زبان فارسی، این واژه بیشتر در قالب مصدریِ آن یعنی «استکثار» به عنوان نمادی از روحیه دنیاطلبی و فزونخواهی شناخته میشود.