معنی
محتمل صفت مفعولی از واژه احتمال است و به هر امر یا رویدادی اطلاق میشود که رخ دادن آن غیرممکن نیست و شواهد یا دلایلی برای وقوع آن وجود دارد؛ هرچند که به حد قطعیت و یقین نرسیده باشد.
یعنی چه
این واژه در گفتگوهای روزمره و علمی زمانی به کار میرود که میخواهیم درباره پدیدهای صحبت کنیم که شانس وقوع دارد. به عنوان یک مفهوم عقلی و منطقی، محتمل در فضای بین شک و یقین قرار میگیرد؛ یعنی وقوعش محال نیست و میتوان منتظر رخ دادنش بود.
متضاد
واژههایی که نقطه مقابل این کلمه هستند، یا به معنای صددرصدی و بدون شک بودن چیزی اشاره دارند (مانند حتمی و یقینی) و یا به کل وقوع آن را غیرقابل تصور میدانند (مانند محال و ناممکن).
تلفظ
این واژه به صورت مُحْتَمَل (با ضمه روی میم اول، سکون روی حا، فتحه روی تاء و ميم دوم) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون 'دارای احتمال' یا 'امکانپذیر'، واژه ۵ حرفی 'محتمل' به کار میرود.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم محتمل در زبان انگلیسی، بسته به میزان شدت و شانس وقوع، از واژههای فوق استفاده میشود که در این میان Probable بیشترین همپوشانی معنایی را دارد.
به فارسی
اگر بخواهیم از برگردانها و معادلهای اصیلتر فارسی برای این واژه عربیالاصل استفاده کنیم، کلماتی مانند شدنی، گمانرفتنی یا پذیرفتنی مناسبترین گزینهها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل محتمل
واژه محتمل از ریشه عربی «ح م ل» (باب افتعال) گرفته شده و در اصل به معنای «برداشته شده» یا «پذیرای بار» است که در سیر تحول معنایی خود در زبان فارسی، مفهوم مجازی «امکانپذیر و شدنی» را به خود گرفته است. این کلمه در حوزههای مختلفی از جمله فلسفه، منطق، آمار و ریاضیات کاربرد دارد و همواره به پدیدهای اشاره میکند که رخ دادن آن دور از ذهن نیست، اما قطعیتی نیز برای آن متصور نیستیم.
در ساختار زبان فارسی، همخانوادههای متعددی مانند احتمال، احتمالاً و تحمیل برای آن وجود دارد. جالب اینجاست که با وجود کاربرد فراوان مشتقات آن در زبان روزمره، خود این صفت مفعولی به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، هرچند افعال همخانواده آن مانند «احتملوا» به معنی بار کردن و برداشتن گناه دیده میشود. شناخت دقیق این کلمه به درک بهتر مفاهیم مرتبط با عدم قطعیت کمک میکند.