معنی
نوید در زبان فارسی به پیام یا خبر خوشی اطلاق میشود که مایهٔ خرسندی، امیدواری و دلگرمی شنونده است و معمولاً فرارسیدن رویدادی نیکو را اعلام میکند.
یعنی چه
این واژه زمانی به کار میرود که شخصی پیامی مثبت، اطمینانبخش یا مژدهای دربارهٔ یک موفقیت، گشایش یا پایان سختیها به دیگران منتقل کند.
متضاد
اگرچه متضاد مستقیم و همریشهای ندارد، اما از نظر مفهومی واژههایی که بر ناامیدی، ترس یا خبر ناگوار دلالت دارند، متضاد آن محسوب میشوند.
ریشه
این واژه در زبان پهلوی به صورت nivēδ بوده و در ریشهشناسی اوستایی از دو بخش «nava» (تازه) و «vaedha» (دانستن و آگاهی دادن) تشکیل شده که در مجموع معنای «خبر نو» دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی معیار با فتح حرف اول (نَ)، واو مکسور و یای کشیده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «خبر خوش»، «مژده» یا «بشارت»، واژهٔ چهار حرفی «نوید» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، برای انتقال مفهوم نوید از عباراتی که به خبر خوش یا وعدهٔ امیدبخش اشاره دارند استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نوید
واژهٔ «نوید» یکی از زیباترین و اصیلترین واژگان زبان فارسی است که ریشه در اعماق تاریخ و زبانهای ایران باستان دارد. این کلمه با طنین مثبت خود، همواره پیامآور امید، روشنایی و فرارسیدن روزهای پر از موفقیت و شادمانی است. در فرهنگ و ادبیات فارسی، نوید به عنوان نمادی از پایان سختیها و آغاز بهار و گشایش شناخته میشود.
علاوه بر کاربرد این واژه در متون ادبی و گفتارهای روزمره به معنای مژده و بشارت، «نوید» به دلیل بار معنایی عمیق و انرژی مثبتی که دارد، سالهاست که به عنوان یک اسم خاص و محبوب برای نامگذاری فرزندان پسر در میان فارسیزبانان رواج دارد و حس آیندهنگری و خیرخواهی را تداعی میکند.