یعنی چه
این عبارت یک شعار، ندا و رمز عملیات تاریخی و مذهبی است که برای فراخواندن افراد به خونخواهی و طلب انتقام مظلومیت امام حسین(ع) و شهدای کربلا به کار میرود. واژه «ثارات» جمع «ثأر» به معنای خونخواهی و طلب خون مقتول است و «لام» ابتدایی آن لام استغاثه (فریادرسطلبی) محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح و اصلی این عبارت عربی به صورت «یَا لَثَارَاتِ الْحُسَیْن» است که در زبان فارسی گاهی به صورت سرهم (یالثارات الحسین) یا با تغییرات املایی جزئی نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این عبارت معمولاً به عنوان رمز قیام مختار، شعار توابین یا شعار یاران حضرت مهدی (عج) در زمان ظهور پرسیده میشود. تعداد حروف دقیق عبارت ورودی «ب لثارات الحسین» با احتساب فاصلهها صلب نبوده اما خود کلمه بدون ملاک قرار دادن «یا» و با پایه قرار گرفتن حروف اصلی (ب ل ث ا ر ا ت ا ل ح س ی ن) دارای ۱۳ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی برای رساندن مفهوم دقیق این شعار حماسی از واژگانی نظیر Avengers (خونخواهان/انتقامگیرندگان) و Vengeance (انتقام/خونخواهی) استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است. از نظر صرفی و نحوی، ترکیب حرف ندای «یا»، «لام استغاثه»، واژه «ثارات» (جمع ثأر به معنی خونخواهی) و مضافالیه «الحسین» ساختار آن را تشکیل میدهد.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این عبارت به زبان فارسی «ای خونخواهان حسین» یا «ای طلبکنندگان خون حسین» است که مفهوم برخواستن برای دادخواهی و عدالتخواهی مظلوم را در خود دارد.
در قرآن
این عبارت به صورت مستقیم و با همین الفاظ در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، مفسران و پژوهشگران دینی مفهوم حقِ خونخواهی و مظلومیت موجود در این شعار را با آیه ۳۳ سوره مبارکه اسراء («وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِیِّهِ سُلْطَانًا») مرتبط میدانند که در آن به حق قانونی و الهی ولیدم برای دادخواهی اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ب لثارات الحسین
عبارت «یا لثارات الحسین» یک شعار، ندا و نماد حماسی و مذهبی راسخ در فرهنگ شیعی است که ریشه در زبان عربی دارد. این عبارت پتانسیل بالایی در تحریک غلیانهای مذهبی و عدالتخواهی داشته و از نظر لغوی به معنای فراخواندن کسانی است که مایل به ستاندن تقاص خون مظلومیت سیدالشهدا(ع) هستند.
از نظر تاریخی، این شعار نخستین بار به عنوان رمز عملیات و ندای همبستگی در قیام توابین به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی و سپس در قیام مختار ثقفی به کار رفت تا بیعتکنندگان را گرد هم آورد. در ادبیات مهدویت و مذهب تشیع، این عبارت فراتر از یک شعار تاریخیِ صرف بوده و به عنوان نماد بیداری، جهاد علیه ظلم و شعار یاران حضرت مهدی (عج) در زمان ظهور شناخته میشود، به طوری که امروزه نیز بر پرچمهای سرخرنگ بقاع متبرکه افراشته میشود.