یعنی چه
حدث واژهای عربی است که چندین معنای کاربردی دارد. در وهلهٔ اول به هر پدیده، رخداد یا امر تازه و نوپدید گفته میشود. در اصطلاح فقهی، به حالت ناپاکی حکمی و معنوی (مانند بیوضویی یا جنابت) میگویند که مانع انجام عبادات میشود. همچنین این کلمه به معنای جوان، نوجوان و فرد نوخاسته نیز به کار میرود.
مترادف
واژههای رویداد و رخداد بهترین برابرهای فارسی برای معنای عمومی آن هستند و واژههای نو و برنا برای معانی دیگر آن استفاده میشوند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و دوم (حَـ + دَ + ث) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «امر نو»، «رخداد» یا «ناپاکی فقهی»، واژه سه حرفی «حدث» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به اینکه حدث در چه سیاقی به کار رود، معادل انگلیسی آن تغییر میکند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز در همین کاربردها استفاده میشود.
به فارسی
در برگردان دقیق به فارسی، میتوان از واژههای رخداد یا رویداد برای معنای عام آن، و از واژه ناپاکی برای بخش فقهی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل حدث
واژه «حدث» از ریشههای اصیل عربی است که وارد زبان فارسی شده و دایره معنایی متنوعی را پوشش میدهد. این کلمه در درجه اول به هر چیز تازه، نوپدید و رخدادی که به وقوع میپیوندد اشاره دارد. در متون کهن ادبی نیز گاه به معنای جوان و نوخاسته به کار رفته است.
از سوی دیگر، این واژه در فقه اسلامی کاربرد بسیار مهمی دارد و به وضعیت ناپاکی معنوی و حکمی انسان (مانند باطل شدن وضو) اطلاق میشود که در برابر «خبث» (نجاست ظاهری) قرار میگیرد.
ریشه این کلمه (ح-د-ث) مبنای ساخت واژگان فراوانی در زبان فارسی مانند حدیث، حادثه، احداث و حدوث شده است که همگی مفهوم نو شدن، پدید آمدن یا بیان یک جریان را در خود دارند.