سارمات ها یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل سارمات ها

سارمات‌ها (یا سرمت‌ها) یکی از مهم‌ترین کنفدراسیون‌های قومی دوران باستان بودند که از قرن پنجم پیش از میلاد تا قرن چهارم میلادی بر استپ‌های وسیع اوراسیا، از اورال تا پهنه شمالی دریای سیاه، فرمانروایی می‌کردند. این اقوامِ آریایی و ایرانی‌تبار به دلیل مهارت بی‌نظیر در اسب‌سواری، تیراندازی و ساخت زره‌های فلزی پیشرفته شناخته می‌شدند و نقش مهمی در تعاملات و نبردهای تاریخی با امپراتوری روم و پادشاهی‌های اشکانی و ساسانی داشتند.

از نظر ریشه‌شناسی، نام آن‌ها با واژه اوستایی «زرم» (به معنی پیر و مهتر) یا واژه‌ای به معنی «مسلح به زوبین» پیوند دارد و در فرهنگ ایرانی با شخصیت «سلم»، فرزند فریدون در شاهنامه همپوشانی دارد. با هجوم هون‌ها در سده‌های چهارم و پنجم میلادی، انسجام سیاسی سارمات‌ها از بین رفت و آن‌ها در میان اقوام اسلاو اروپای شرقی ذوب شدند؛ به طوری که بعدها در تاریخ لهستان، مکتبی به نام «سارماتیسم» شکل گرفت که در آن اشراف خود را به این جنگاوران باستانی منتسب می‌کردند. امروزه مردم آسی یا اوستیا در قفقاز، نزدیک‌ترین بازماندگان زبانی و تبارشناختی این قوم باستانی به شمار می‌روند.