یعنی چه
نشنیدن شکل منفی مصدر «شنیدن» است که در دو مفهوم فیزیکی و کنایی به کار میرود؛ در معنای نخست به معنای شنیده نشدن صدا یا اختلال در سیستم شنوایی است و در معنای کنایی و کاربردی، به معنای تجاهل، بیتوجهی عمدی به سخنان دیگران، عدم پذیرش پند و تمرد از دستورهاست.
تلفظ
این واژه از دو بخش نشانه نفی «نَـ» (na) و مصدر «شنیدن» (šnidan) تشکیل شده و به صورت نَشْنیدَنْ خوانده میشود.
در جدول
واژه نشنیدن در جدول کلمات متقاطع معمولاً با ۶ حرف شناخته میشود و پاسخهای جایگزین آن بسته به طراح جدول میتواند اصطلاحاتی چون عدم استماع یا گوش ندادن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای مفهوم فیزیکی از عبارت not hear و برای مفهوم کنایی و اخلاقی از فعل ignore یا اصطلاح کنایی turn a deaf ear استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم نفی شنیدن با ترکیب مصدری عدم الاستماع یا عدم السماع و در متون قرآنی و روایی با افعالی نظیر لا یسمعون یا اعرضوا (روی گرداندند) بیان میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم نشنیدن از افعال منفی duymamak و işitmemek استفاده میشود.
به فارسی
واژه نشنیدن ریشه در زبانهای ایرانی میانه (پهلوی) دارد. از نظر واژهگزینی و برابرهای فارسی، ترکیباتی چون گوشندادن، استماع نکردن، غفلت از شنیدن و تجاهل به شنیدن به عنوان هممعنیهای دقیق آن در متون ادبی و رسمی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل نشنیدن
واژه نشنیدن در زبان فارسی فراتر از یک واژه فیزیکی و مربوط به حس شنوایی، دارای ابعاد عمیق اخلاقی، ادبی و کنایی است. این کلمه در معنای نخست خود به عدم درک امواج صوتی توسط گوش اشاره دارد، اما در بیشتر کاربردهای اجتماعی و ادبی، دلالت بر لجاجت، عصیان، خودرایی و بیتوجهی عمدی به پند و حقیقت دارد؛ به طوری که فرد با وجود شنیدن ظاهر سخن، از ترتیب اثر دادن به آن خودداری میکند.
در فرهنگها و سنن مختلف، این مفهوم به عنوان نمادی از غفلت قلبی شناخته میشود؛ چنانکه در قرآن کریم نیز از کسانی که حق را نمیپذیرند با صفاتی چون کران (صمّ) یاد شده است. با این حال، نشنیدن همیشه بار منفی ندارد و گاهی مانند نماد میمونهای خردمند ژاپنی، نشاندهنده اصالتِ نشنیدنِ بدیها، شایعات و سخنان زشت برای حفظ آرامش روحی و اخلاقی انسان است.