یعنی چه
عبارت «برآنیم» صورت فشرده و کوتاهشدهٔ فعل مرکب «بر آن بودن» برای اولشخص جمع (ما) است. این واژه در زبان فارسی برای بیان ارادهٔ جمعی، تصمیم قطعی و عزم راسخ برای انجام یک کار یا پیروی از یک عقیده به کار میرود. از نظر ساختاری یک ترکیب نحوی و فعلیِ کاملاً فارسی است که از حرف اضافه، ضمیر اشاره و شناسه تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «قصد داریم» یا «مصمم هستیم» به صورت ۶ حرفی، واژهٔ «برآنیم» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از عباراتی که نشاندهنده عزم، قصد یا برنامهریزی جمعی هستند استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم عزم و اراده جمعی بر انجام یک کار، از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه عبارتند از: عازمیم، عامدیم، قصدمان است، آهنگِ کاری را داریم، معتقدیم، در صددیم و عزم داریم. این واژه ریشه در ادبیات کهن فارسی دارد و در اشعار بزرگان نظیر فردوسی به کار رفته است؛ چنانکه میفرماید: «که ما هم بر آنیم کین پیر گفت / نباید درِ راستی را نهفت».
در قرآن
عبارت «برآنیم» یک ترکیب زبانی کاملاً فارسیِ دری است و به صورت مستقیم در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، از نظر معنا و مفهومِ اراده و عزم راسخ جمعی برای انجام یک کار، با مفاهیمی مثل «عَزَمَ»، «أَرَادَ» یا عبارت قرآنی «إِنَّا لَفَاعِلُونَ» (به یقین ما انجامدهنده هستیم) همخوانی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل برآنیم
عبارت «برآنیم» یک واژه ساده نیست، بلکه یک ساخت ترکیبی و فشرده از «بر + آن + یم (هستیم)» است که به عنوان فعل مرکب اول شخص جمع برای بیان اراده، عزم راسخ و تصمیم قطعی گروهی به کار میرود. این واژه لحنی رسمی، محترمانه و نوشتاری دارد و در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی به وفور برای اعلام برنامهها، اهداف یا همپیمانی بر سر یک عقیده استفاده میشود.
از نظر ساختاری، این کلمه فاقد ریشه اشتقاقی تککلمهای است و یک ترکیب نحوی به شمار میرود که در تضاد با مفاهیمی چون تردید، منصرف شدن و بیتصمیمی قرار میگیرد. در کاربردهای جدول، ترجمه و متون رسمی، این عبارت نمادی از حرکت رو به جلو و همصدایی جمعی برای دستیابی به یک مقصود مشخص است.