یعنی چه
در اصطلاحات عرفانی و فلسفی، این تعبیر به نور محمدی یا همان مایه و جوهر اولیه تجلی حق (عشق) اشاره دارد که جهان بر مدار آن خلق شده است و عالم برپایه محبت شکل گرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مضاف و مضافالیه به صورت عربی «مادَّةُ الحَبیب» است که در متون ادبی و عرفانی به همین شکل خوانده میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان یک پاسخ دقیق ۱۰ حرفی برای راهنمای «جوهر عشق» یا «مایه اصلی آفرینش در متون عرفانی» شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این ترکیب عرفانی نشاندهنده ذات معشوق یا جوهر بنیادین و مایه اصلی عشق در نظام آفرینش هستند.
به عربی
این عبارت در اصل یک ترکیب دستوری عربی است که از دو واژه مادة (عنصر اولیه/مایه) و الحبیب (دوست/محبوب) ساخته شده است.
به فارسی
برگردان و مفهوم روان این واژه در زبان فارسی به معنای مایه اصلی معشوق، ذات عشق، یا حقیقت نوری بنیان خلقت است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، این اصطلاح نمادی از نور اول و واسطه آفرینش جهان بر اساس محبت الهی تلقی میشود که طبق احادیث، خلقت به خاطر وجود مبدأ عشق شکل گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ماده الحبیب
ترکیب «ماده الحبیب» یک اصطلاح مضاف و مضافالیه عربی است که وارد متون عرفانی، فلسفی و ادبی غنی فارسی شده است. در این دیدگاه، «ماده» به معنای مایه، عنصر اولیه و ذات هر چیز است و «حبیب» به محبوبترین مخلوق یا در نگاهی عمیقتر به ذات حقتعالی اشاره دارد. بنابراین، ترکیب فوق کلیدواژهای برای تبیین خلقت جهان بر اساس عشق و مودت است.
این عبارت در اصطلاح اهل معرفت با مفاهیمی همچون «حقیقت محمدیه» و «نور محمدی» پیوند تنگاتنگی دارد. بر اساس جهانبینی عرفانی و با تکیه بر مضمون حدیث قدسی لولاک، خداوند جهان را به خاطر محبت و عشق به حبیب خود آفریده است؛ از این رو، ماده الحبیب همان جوهر و اصلِ نوری است که تمام ماسویالله از آن پدید آمده و مایه دوام عالم است.