یعنی چه
احول در واژهنامهها به فردی اطلاق میشود که چشمانش همگرا یا واگرا باشد و به دلیل انحراف دید، یک شیء را دوتا ببیند. در اصطلاح ادبی و عرفانی نیز کنایه از فرد ظاهربین یا گمراهی است که حقیقت واحد را کثرت میبیند.
تلفظ
این کلمه بر وزن «أَفْعَل» (صفت مشبهه برای عیوب ظاهری در زبان عربی) تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، برای راهنمای «لوچ» یا «دوبین»، کلمه ۴ حرفی «احول» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد عامیانه یا پزشکی، از اصطلاحات فوق برای توصیف فرد احول استفاده میشود.
به ترکی
واژه شاشی در ترکی دقیقاً معادل لوچ و احول در زبان فارسی و عربی است.
به فارسی
در زبان فارسی امروز و کهن، از واژههایی مانند لوچ، کاج، کجبین و دوبین به عنوان معادلهای مستقیم احول استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه به ویژه در اشعار عرفانی مانند مثنوی معنوی مولانا (داستان مرید احول و شیشه)، نماد افرادی است که به دلیل نقص باطنی، حقیقت یگانه جهان را چندگانه میبینند و دچار گمراهی میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل احول
واژه «احول» ریشهای عربی (از ماده ح و ل) دارد و در اصل به معنای فردی است که دچار عارضه کژچشمی، لوچی یا دوبینی مادی است. این کلمه با همین ساختار وارد زبان و ادبیات فارسی شده و در متون کهن کاربرد فراوانی داشته است.
علاوه بر معنای پزشکی و ظاهری، احول در فرهنگ و ادبیات عرفانی ما جایگاه کنایی مهمی دارد. شاعران بزرگی همچون مولانا از این تعبیر برای نشان دادن خطای ادراکی انسانها، ظاهربینی و ناتوانی در درک توحید و حقیقتِ واحد استفاده کردهاند که داستان شیشه و مرید احول بارزترین نمونه آن است.